Carnaval is voor ons 3de Helft Dweilkapelleke elk jaar… het belangrijkste optreden van de meest onbelangrijke dingen van het jaar.

Jaren lang kun je eigenlijk een blauwdruk gebruiken, om een Blog te schrijven, want het programma met Carnaval blijft nagenoeg hetzelfde… Dit jaar was alles anders

En dat kwam door het nare bericht, 6 weken voor Carnaval… Fred een van onze boegbeelden van ons 3de Helft Dweilkapelleke moest een levensbedreigende operatie ondergaan. Dat konden wij maar moeilijk snappen… immers, met de Osse Kwis twee weken daarvoor niks mankerende zat hij nog op de Hometrainer.

Mijn zin om te gaan Carnavallen was meteen over… dat werd na de operatie enigszins beter, maar met Carnaval ligt Fred weer in het ziekenhuis.

Het geeft toch geen fijn gevoel… maar The Show Must Go On, en wij doen ons best om er iets van te maken. Niet zo gemakkelijk als je al een klein Dweilkapelleke hebt en ineens twee mensen moet missen. Fred speelt bij ons bariton tuba, en zijn vrouw Ineke slaat bij ons de grote trom.

Binnen ons clupke schuiven we wat, want Jacqueline van de bekkens kan ook de grote trom slaan. Zonder Fred hebben we nog 3 man zwaar koper, dat is op te vangen maar fijn is het niet. Gelukkig kunnen wij bij een paar optredens, een beroep doen op onze vaste oproepkrachten van Vrüg ligt.

*Corrie, Diana, Simon, Wil en Willy* Bedankt!!

En zo beginnen wij aan onze Carnaval, waarbij ik deze Carnaval zonder mijn Steun en Toeverlaat… mijn Lief Kitty op pad ga. Zij heeft al twee weken griep en zit aan de antibiotica… En dat maakt dat *Carnaval vieren niet eenvoudig is*

Vrijdag…

Starten we met 3 uurkes Vurraf. Niet in Lampengat, mar gewoon bé Willy in “De Schuur”, het repetitielokaal van Vrug Ligt en mijn eigen clubke De 3de Helft.

Zaterdag…

Vanmorgen om 08:00 uur ben ik al weer paraat bij de Carnavalsduik van de Stadsprins… Brr, daar moet je toch niet aan denken, met een temperatuur rond het vriespunt. Nu hoeven wij gelukkig niet het water in, en is ons Dweilkapelleke de 3de Helft er alleen maar om alles muzikaal te omlijsten… Maor koud bléft ut!!

De noten komen er ook maar moeilijk uit. De vingertoppen ijskoud, de lippen plakken van de kou aan het mondstuk. Gelukkig wacht er na de koffie de Schrobbelaer…

Om 13:11 uur toeteren wij bij de Jeugdoptocht, om 15:00 uur Moelenbal, om 15:50 uur bij Baco.

Je komt zo wat tegen met die dagen… Vandaag was dat Kelly (in 2012 liep ik met haar de 4Daagse). Op het toilet bij het Moelenbal staat er een ruiter met paard.

Om 19:00 uur gaan wij zoals de blauwdruk verteld, naar Italiaan Brigantino. Ze hadden ons pas op zondag verwacht, en zo zitten wij met ons clubke verspreid in het restaurant… ik sluit mij aan bij een heel bijzondere groep mensen… die zoals de blauwdruk verteld, hier elk jaar zitten.

Na het eten gaat zowat iedereen naar huis. Alleen Natalie en ik blijven over. Bij Bellevue en dat ligt op mijn weg naar huis, treden er verschillende Blaaskapellen op. Tegen Kitty heb ik gezegd dat ik vandaag nog thuis kom, en als ik dat maar in de gaten houd komt alles goed.

Natalie en ik vermaken ons opperbest van de €20,00 die wij onderweg gevonden hebben. Om 23:15 uur ga ik naar huis, het is nog een eindje lopen en ik merk dat ik meer straat nodig heb dan normaal. Om 23:35 uur ben ik thuis… Het is nog vandaag!!

Zondag… Optocht

Om 12:11 uur toeteren wij weer langs de Groot Stedelijke Optocht. Het is koud en er staat een gure wind, toch vinden wij een plaatsje enigszins in de luwte. Bier hebben wij niet bij ons, daar moet je maar van plassen.  Maar de borreltjes Sonnema, Schrobbelaer, Appeltaart in een flesje, Kruipolie, en de zelfgemaakte dropshot van Kitty zorgen voor innerlijke verwarming.

Het duurt weer ontiegelijk lang voordat de eerste wagens bij ons voorbij komen. Die tijd vullen wij op met Atemloos en Dr. Bernard en andere mooie muziekskes. Het publiek geniet er van… tussendoor genieten wij van de mooie wagens en loopgroepen.

Na de optocht brengen wij onze instrumenten onder bij Ine, die om de hoek woont. Tegelijkertijd warmen wij ons hier op, want wij zijn koud tot op het bot. Ine verwend ons met saucijsjes en vettige hap. Voor mij had het niet gehoeven, maar zeg zeker geen nee.

Daarna gaan wij naar De Groene Engel, waar het gezellig druk is. Hier blijven wij tot wij om 19:00 uur, vieren ons feestje, en gaan daarna eten bij La Colline. Onze dag sluiten wij af met een gezamenlijk etentje, en dat bevalt prima. Dat tot diep in de nacht doorgaan hebben wij achter ons gelaten.

Met de optocht hebben wij het getroffen, want het was droog en er scheen af en toe een zonnetje. Maar om omstreeks 18:00 uur begint het te sneeuwen, en veranderen de wegen in een blubberige massa met temperaturen rond het vriespunt. Vanaf La Colline wandel ik met Ine schuifelend naar huis. Eerst Ine thuis afleveren en daarna wandel en schuifel ik alleen door naar huis.

Nu Kitty er niet bij is wandel ik in de ochtend naar het centrum, en in de avond weer naar huis. En dat bevalt prima, en zo heb ik met dees daag toch nog zo’n 20 + kilometers gewandeld.

Maandag… De blauwdruk zegt Dweil Moandag.

En verzamelen wij om 13:00 uur bij Ine, waar onze instrumenten liggen.

Daarna door naar het BACO plein dat jaren geleden al omgedoopt is tot 3de Helft plein, omdat wij hier in ons eentje muziek stonden te maken. Daarbij deelden wij borreltjes uit aan het ons langsdweilende feestgangers publiek.

BACO zag in dat ons plein strategisch gelegen was, en ideaal om hier een feestje te bouwen. Osse en buiten Osse kapellen treden op. Zorgen dat er bier en ander nat te verkrijgen is… en ook belangrijk, zorgen dat ze ook naar het toilet kunnen. Meer heb je niet nodig… Goed idee van die BACO mensen. (Lees 3de Helft)

Het weer werkte niet echt mee, maar tussen de buien door was het droog. Het was lekker druk en het nat vloeide rijkelijk, zowel van boven als in de glazen.

Het leuke aan zo’n dag is…

Bekenden ontmoeten…

Zoals Tonnie, en de Zussen Janota met vriendinnen Tonneke en Tineke. Altijd weer leuk om bij te kletsen, samen wat te drinken en te eten. Nu is hun smaak natuurlijk niet altijd de mijne… Want wat te denken van chips met een worstenbrood smaak. Hoe krijgen ze het bedacht… zij van Janota en Tineke wel, maar ik vond er niets aan.

En zo kom ik weer bij de opening van dit Blog, dat Carnaval vieren niet zo eenvoudig is.

Toch breng ik het er niet zo heel slecht af, met dank aan mijn medestrijders van ons 3de Helft clubke.

Als de zon langzaam ondergaat en het BACO plein nagenoeg leeg is, brengen wij onze instrumenten weer naar Ine, om 19:00 uur worden wij volgens de blauwdruk immers weer verwacht bij de Chinees in de Walstraat…

Het is lekker en aan het eind wandel ik weer met Ine in de arm naar huis. Kom nog bekenden tegen, maar het is genoeg geweest… ik ga naar huis en ben vandaag nog thuis.

Dinsdag…

Traditiegetrouw en volgens de blauwdruk worden wij om 11:00 uur bij La Colline verwacht voor de jaarlijkse lunch.

Voor deze lunch nemen we echt onze tijd, want met een volle maag kun je geen muziek maken. Dus rustig kauwen en laten verteren…

Na La Colline gaan wij onze instrumenten weer ophalen bij Ine, en lopen daarna door naar Huize Katwijk, een verzorgingshuis in Oss.

Van 14:00 tot 16:00 uur gaan de bewoners op onze klanken in de polonaise, met Prins Albert dun Urste vurrop. Albert is net 95 geworden en zit nog niet zo heel lang hier, terwijl zijn 7 jaar jongere vrouw nog thuis woont. Zijn dochter verteld, dat Albert hier maar moeilijk kan wennen en hij nog niet veel gezegd heeft.

Maar hier met 4 Dagen Carnaval bloeit hij weer helemaal op, en heeft hij voor ons bij het afscheid nog een mooie speech. Mooi is dat!!

Tijdens onze pauze krijgen de oudjes een advocaatje, en komen ze met een vette hap rond. Maar terwijl ik echt van de vette hap ben, kan er na La Colline niets meer bij.

Tijdens ons intermezzo bij Huize Katwijk, was het buiten bar en boos.  Het is droog als wij richting Bellevue wandelen voor het Marktbal. Maar het buitengebeuren is door de harde wind en regen komen te vervallen. Muziek maken doen wij niet meer deze Carnaval… Wij zijn klaar, maar maken nog wel onze laatste centen en bonnen op.

Nog even luisteren naar De klooiers…

Het feest gaat zonder mij nog wel eventjes door, want de blauwdruk zegt dat wij van de 3de Helft, de Carnaval afsluiten bij Rianne en Kitty. Ik moet naar huis om koffie te zetten en de kachel op te stoken. Voordat ik naar huis ga… wil iedereen nog met mij op de foto.

En dan wandel ik voor een laatste keer deze Carnaval naar huis. Hoewel Kitty nog niet helemaal opgeknapt is, komt zij nog wel even naar beneden om iedereen te verwelkomen.

Na achten komt de rest van ons 3de Helft clubke, en zo sluiten wij deze carnaval af met een laatste hapje en een drankje. Wij kunnen terugzien op een mooie Carnaval… maar het is nog niet helemaal ten einde, want over 2 weekjes wacht de grote Halfvasten optocht hier in Oss alweer.