Etappe 1: Westervoort naar Doesburg… 22,1 km

Vandaag gaat het echt beginnen. Vannacht heb ik bij Ineke en John geslapen, trouwe volgster van Rianne Blogt. En ik houd er van als mijn Blogs goed gelezen worden, en zo had Ineke gelezen dat ik onlangs op het Pieterpad, slecht geslapen had omdat het zo warm was. Met als gevolg dat zij alle ramen open had gezet, om de frisse lucht van buiten binnen te laten. Jullie begrijpen het al… het was er steenkoud.

Genoeg gekletst… na een goed en stevig ontbijt, wordt ik door Ineke en John uitgewuifd op weg naar de IJsselkop. Het zonnetje schijnt en de vooruitzichten zijn goed. Voordat ik bij de Ijsselkop ben, heb ik de kinband van mijn hoed al goed vastgemaakt. Met windkracht 4 doet de wind zijn best om de vouwen uit mijn broek te blazen, en dat lukt aardig.

Volgens mijn broer Hans, kun je bij de Ijsselkop lekker op een bankje zitten en genieten van het uitzicht. Maar met windkracht 4 vol op je snoet is er niets lekker aan. Dus foto’s trekken en weer gauw verder de IJssel volgend.

De Pleijdijk brengt mij weer terug naar Westervoort, waar ik via de dorpstraat en Brouwerstraat richting de IJsseldijk wandel. Bankjes zijn maar dun gezaaid hier, en regelmatig een keer gaan zitten is iets dat ik graag doe.

Na bijna 6 km verlaat ik bij een manege de IJsseldijk, en wandel het pad op wat langs de manege loopt… en yes, daar staat een bankje waar ik graag gebruik van maak. Vooral omdat ik hier beschut ben voor de wind. Het hoeft niet lang te zijn, gewoon even de druk eraf van het wandelen.

Het pad langs de manege loopt door het Natuurgebied van Driegaarden. Aan de rechterzijde liggen er kleiputten, en in de verte ligt een 35 meter hoge bult. De bult is een vroegere vuilnisbelt die in de jaren 90 gesaneerd is. Bij het infobord staat dat de bult te beklimmen is naar een mooi uitzicht punt, maar na mijn verkoudheid van vorige week, ben ik conditioneel wat minder.

Dit natuurgebied laat ik na 6,6 km achter mij, en kom nu uit op het fietspad langs de rivierweg. Een uiterst saai stuk waar ik zo’n 2,5 km overheen wandel. Soms kan het gewoon niet anders. Ik wandel over en langs het industriegebied van Duiven, en dan gaat het nog onder de A12 door.

Zo gauw er een mogelijkheid is om weer richting de IJssel te wandelen, pak ik die met beide voeten aan. Wat ben ik blij dat ik  de rivier weer zie liggen. Het is een vrij eenzame route vandaag. Als het prachtig weer is, wordt je hier constant van de sokken gereden. Maar nu het guur en winderig is op de dijk, lijkt het of ik helemaal alleen op pad ben.

Van John hoorde ik, dat ik in Lahtum beslist een ijsje moest gaan eten bij Ijs en Zo. Ik heb liever zin in Zo, want in Ijs heb ik nu niet zoveel zin, dat is mij te koud. Maar helaas is deze dicht en is er geen IJS, en is er geen ZO…

Op dit punt loopt mijn route eigenlijk rechtdoor, en kom ik 2 km verderop bij het veerpontje van de Veerstal. John vertelde dat dit pontje er wel eens uit ligt. Daar ga ik mij niet aan wagen… zal je net zien, Rianne komt er aan… nee vandaag gaat ie niet. En moet ik weer 2 km terug wandelen.

Nee gaan we niet doen, dus blijf ik rechtsom lopen langs een immens grote recreatie plas van Rhederlaag. Hier staan verschillende bankjes, en als ik wat uit de wind kan zitten, maak ik daar dankbaar gebruik van. En waar recreatie is moet je ook kunnen eten is mijn gedachte. Dus Google Maps erbij gepakt, en ja hoor bij Rutgers kan ik lunchen.  Even gewoon anderhalf uur zitten, schoenen uit en verders niks. Ik heb tenslotte vakantie.

Maar ja, ik moet er nog tien en die komen niet vanzelf. Eigenlijk heb ik op zo’n dag zeeën van tijd. Want ik vertrek om 09:00 uur in de ochtend, en bij mijn overnachtings adres kan ik meestal om 17:00 uur pas terecht. Dus aan het eind ben ik een beetje aan het verlangzamen. Was het prachtig weer geweest, had ik graag een uiltje geknapt ergens in het gras.

Maar nu moet ik verder en zo komt Doesburg steeds dichterbij. De foto met zicht op Doesburg is hemelsbreed misschien maar 1000 meter, maar op dat punt moet ik er nog zes lopen. En alsmaar op die dijk, dat valt mij toch wel zwaar. Dus kijk ik maar naar de bootjes die voorbij varen, en naar de kerktoren van Doesburg die steeds groter word aan de horizon.

En dan eindelijk ben ik er, en sta ik precies om 16:00 bij de stadsplattegrond, en hoef ik nog maar 1,2 km… peanuts dus.

Een keer oversteken en nog een keer rechts, en dan sta ik midden in het centrum van Hanzestad Doesburg.

Bij De Waag drink ik mijn etappe biertje, als afsluiting van deze mooie dag. De kop is er af en het ging eigenlijk best goed.

Het is iets over vijven als ik richting de Veerpoortstraat wandel, waar in een historisch pad mijn overnachtingsadres gevestigd is.

Tot morgen voor Dag 2…