Etappe 4: Deventer naar Wijhe 20,3 km

Na het douchen gisteren, heb ik eerst aandacht besteed aan de grote blaar aan de binnenkant van mijn grote teen. Ik denk dat in dit geval doorprikken de beste keus is, om het vocht eruit te laten. Daarna steriel gaasje, en afplakken. Vanmorgen nog wat wandelwol tussen beide tenen doen, en kan ik weer op pad.

Ik heb heerlijk geslapen vannacht, en lag er al vroeg in. Het heeft mij goed gedaan.

Ik ben ook de jongste niet meer, al geef ik dat niet graag toe. En zo’n tocht met een rugtas van 10 kg op je rug, en Rianne die stug door blijft wandelen, vergt meer van je lichaam… dan je zou denken. Want in gedachte ben ik nog steeds die jonge blom die nog alles kan.

Om 08:00 uur ontbijt ik samen met Els en Henri, en begin daarna aan mijn tocht naar Wijhe 22 km verderop. Navigatie starten en wat foto’s maken van het begin. Daarna gaat het over IJsselkade,  Rembrandtkade en zo langs de jachthaven van Deventer naar de uiterwaarden langs de IJssel. Om de 50 meter een bankje, maar om nu al daar plaats te nemen als je nog maar net onderweg bent, kan natuurlijk niet.

Gisteren kwam ik de eerste 10 kilometer geen enkel bankje tegen. Vandaar dat ik te lang heb doorgelopen, met als gevolg een blaar.

Ik kom door een mooi stukje natuurgebied, waar de buffels worden aangekondigd. Maar gelukkig loop het pad tussen de weides door, en hoef ik niet bang te zijn dat er ineens een gigantisch rund voor mijn neus opduikt.

Het betonnen wegdek gaat over in een zandpad, en dat loopt voor mij een stuk fijner. Van de afgeplakte blaar heb ik totaal geen last, maar de pijn onder mijn voetboog blijft. Net voordat ik weer een stuk over een straat moet wandelen, kom ik een heel bijzonder paard tegen.

Je komt ze niet zo heel veel tegen, maar ze zijn net zo gevlekt als een Dalmatiër, een hond dus. De Dalmatische verwijzing, is in deze voor het Knabstrupper paard.

Het pad komt uit op een doorgaande weg die ik een kilometer moet volgen, voordat ik weer rechtaf een mooi zandpad in mag slaan, en ik weer in een mooi stukje natuurgebied beland.

De verschillende routebordjes geven aan dat ik hier op het Sallandpad en op het Hanzestedenpad wandel. Daar had ik geen weet van toen ik dit aan het plannen was. Ik keek naar paarse routes, want dat zijn vaak de LAW en de Streekroutes.

Het is een mooie route vind ik zelf. En aan  taaie stukken ontkom je niet als je van A naar B wil gaan. Maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt, als je uitkomt bij Kasteel Haere…

Bij de brug staat een bankje waar ik dankbaar gebruik van maak. Even de druk van de voet af, zodat ik zometeen weer verder kan. 10 minuten is al genoeg om er weer wat kilometers aan toe te voegen.

Aan de voorkant van het kasteel zie ik, dat het sinds 2013 een horeca gelegenheid is. Maar helaas vind ik half elf nog te vroeg om koffie met iets erbij te nuttigen. Ik heb mijn zinnen gezet op Olst, om daar een langere pauze te nemen.

Het is mooi wandelen op het Landgoed De Haere, en ik heb het lang droog kunnen houden. Maar nu begint het toch te druppen. Ik loop nog een stukje door, en onder een zwaar bladerdek van een dikke boom besluit ik om mijn regenkleding aan te doen.

Het plenst inmiddels behoorlijk, maar onder deze boom valt het reuze mee. Maar voordat je alles eens aan hebt. Dat duurt een eeuwigheid, en net als je alles  aanhebt… is de regenbui haast over.

Onderweg kom ik geregeld infoborden en stellingen tegen van de IJssellinie. De IJssel linie die tussen 1950 en 1968 in stand werd gehouden, was een waterlinie om een eventuele Russisch offensief tegen te houden.

In de buurt van Olst kom ik voorbij aan het imposante Kasteel Groot Hoenlo. Dat maakt mijn dag weer goed, ik houd van kastelen bekijken tijdens een wandeling. Deze kan je niet bezoeken zover ik weet, en is eigendom van verzekeringsmaatschappij ASR.

Ik ben blij dat ik in Olst ben en heb er dan 12 km op zitten. Ik loop door naar het centrum, daar zal ik zeker kunnen lunchen… Hmmm ik ruik het al, dat is gebakken vis. En hoewel ik dat lekker vind, loop ik toch binnen bij Restaurant ’t Bakhuus. Hier wil ik warm eten, maar voordat ik iets bestel… pel ik mij eerst uit wat de regenkleding betreft. En natuurlijk mijn schoenen uit… Pfff wat een verademing is dat.

Ik bestel een Schnitzel Stroganof, en die is zo groot dat ik anderhalf uur kan blijven zitten. Voor vanavond bestel ik nog een broodje Filet Americain. Na dit heerlijke intermezzo is het weer tijd om verder te gaan voor die laatste kilometers naar Wijhe.

En wat volgt is weer een taai stuk om Olst uit te komen, en gaat het via de benedendijk parallel langs de Rijksweg naar het plaatsje Den Nul. Hier moet ik links af naar de Duurense Waarden. Prachtig natuurgebied weer, waar je uren kan dwalen.

Ik kom bij een ooievaars nest, en ik zie dat er jongen zijn. Ik blijf even paraat met mijn camera, maar krijg ze niet voor de lens. Even verderop ligt een drijvende brug. Maar voordat ik er overheen ga, berg ik eerst mijn smartphone goed op. Dan in de ene hand beide stokken, en met de andere hand pak ik de brug leuning, en zo wandel ik er overheen. Een beetje wiebelen doet ie wel, dus blijf ik gefocust tot ik aan de andere kant ben.

Aan de donkere wolken te zien gaan we het niet droog houden, en voor een tweede keer gaat de regenkleding weer aan. Even later plenst het weer behoorlijk. Het zijn maar korte buien, maar ook daar wordt je nat van.

Ik kom bij een bankje gelegen aan het water met een prachtig uitzicht. Ook hier neem ik weer even plaats, om mijn voet te ontlasten. Het is pas 14:40 uur en ik hoef nog maar 3 kilometer. Hier zou ik nog uren kunnen blijven, maar het straffe windje weerhoud mij hiervan.

Dus ga ik op pad voor die laatste paar kilometers. Van dit Vrienden op de Fiets adres weet ik, dat ik al om 16:00 uur welkom ben, en ben dan ook blij dat ik precies op dat tijdstip aan kan bellen. Het zit er op voor vandaag.

Ik wordt aller vriendelijkst ontvangen, en ook hier weer een hele ruimte voor mijzelf, met een eigen badkamer.

Ik ga vanavond weer vroeg onder de wol, dat is mij gisterenavond goed bevallen.

Tot morgen voor dag 5 alweer, en dan gaat het naar Hattem…