Etappe 5 Wijhe naar Hattem 17,4 km.

In mijn onderkomen had ik de beschikking  over een airco, en die liet ik lekker draaien op 23 graden zodat het behaaglijk toeven was. Voor de nacht kon ik gebruik maken van een extra alpaca warme deken. Jullie begrijpen het al… ik heb heerlijk geslapen, en zocht er niet uit te komen toen mijn wekker af liep.

Na de gebruikelijke rituelen, wachte het ontbijt. Het ene Vrienden op de Fiets adres is het andere niet, en net al gisteren precies afgemeten. Maar een overnachting  met ontbijt voor €27,50… daar moet je niet over zeuren. Je hebt er genoeg aan!

En dan is het alweer tijd om te gaan. Eerst moet ik nog naar de flappentap in het  dorp. Bij de Vrienden op de Fiets betaal je contant, en daar ben ik haast doorheen. Dus eerst naar het dorp, maar de Miep van Komoot is daar niet bij mee. Die wil mij steevast naar de geplande route hebben. Gelukkig zeurt zij niet meer als ik mijn centjes heb… en stuurt zij mij ineens naar de veerpont.

De verwachting is, dat het tot zo’n uur of elf droog blijft. De zon schijnt volop, maar met maar 7 graden is het best fris te noemen. Aan de overkant maak ik nog even onderstaande foto.

Aan de overkant gaat het door de polder naar het dorp Vorchten en dan door naar Wapenveld. Het is maar goed dat er onderweg wat boerderijen staan, want anders is het hier maar doodsaai te noemen. Behalve als je onderstaand landschap ziet, met prachtige wolkpartijen.

Ik kom bij een boerderij en daar staat een rustpunt. Niet zo eentje die je vaak tegenkomt op het Pieterpad, maar gewoon een rustplek voor de eenzame wandelaar of fietser. Ik ben nog maar een uur onderweg, maar wil hier van genieten

Er staat een Senseo… Ah lekker. Dus water en pads erin. Helaas krijg ik het apparaat niet in beweging, er is geen stroom. Dus loop ik de kabel na, die loopt naar buiten langs de paardenstal… en zie een stekker liggen. En ik heb geen idee waar het stopcontact is.

Dan neem ik maar een lekkere chocomel. Daarna gaat het weer verder, en wandel over eindeloze polderwegen. De lucht wordt steeds dreigender, en daar blijft het niet bij. Want de eerste druppels vallen al.

Ik besluit mijn regenkleding aan te doen, maar het waait zo hard, dat het een moeizame aangelegenheid wordt.

Dik 10 minuten ben ik bezig voordat ik mijn regenbroek aan heb. Hé hé die heb ik aan, nu het bijna niet meer regent. En verder gaat het op deze eenzame polder weg naar Wapenveld. En dan werkelijk in de middle of nowhere kom ik deze Oase tegen. Ooit zo’n bomen gezien midden in de polder… ikke nie!

Natuurlijk ga ik hier wel even zitten, want bankjes zijn hier niet gezaaid. Van mijn blaar aan mijn grote teen heb ik geen last. Maar het blijft pijnlijk met lopen, onder mijn voetboog. Ben dan ook telkens blij als ik voor eventjes ergens kan gaan zitten.

Als ik in Wapenveld ben heb ik er al 10 km op zitten, en wil hier dan ook ergens gaan lunchen. Maar in dit dorp is er alleen een cafetaria. Maar een lekkere loempia met gebakken ei, en gebakken aardappeltjes gaat er altijd wel in, om de maag rustig te krijgen.

Vanaf hier is het nog maar 7 km naar Hattem. Normaal ben je bij Vrienden Op De Fiets pas om 17:00 uur welkom. Maar vandaag pas om 18:00 uur. Oeijoei dan moet ik wel heel erg langzaamaan doen.

Dus kijk ik bij Google wat te doen in Wapenveld… En zo ga ik op bezoek bij een Stroopstokerij. Ik heb wel geen stroop nodig, maar ze kunnen mij beslist wel een uurtje zoet houden. Het zou aan de Kanaaldijk moeten zijn, maar zonder erg loop ik er aan voorbij, en moet 250 meter terugwandelen. Het ziet er niet echt als een bedrijf uit, maar ik bel toch maar aan.

Er wordt opengedaan en krijg te horen dat de eigenaar vanavond pas terug komt van vakantie. Omdat ik voor niets ben gekomen, krijg ik toch een potje stroop mee. 225 gram extra mee sjouwen moet toch lukken.

Dan zit er niets anders op om maar verder door te lopen naar Hattem. De Kanaaldijk langs het Apeldoornsch Kanaal is kilometers lang, en ik ben dan ook blij als het bij een sluis links afgaat en daar kan oversteken.

En voor de eerste keer vandaag wandel ik weer over mooie paadjes in een loofbomenbos. Terwijl ik op Komoot sta te kijken waar ik heen moet, wordt ik voorbij gelopen door Marijn die haar twee honden uitlaat.

Ik raak aan de praat, en vertel dat ik naar een bankje verlang. Dan zal ik die jou eens wijzen, ik loop wel even mee. En zo kom ik bij deze troon. Is dit niet geweldig, en door die hoge leuning zit ik ook nog eens uit de wind. Ik heb er zeker wel een half uur gezeten.

Marijn vertelde mij nog hoe ik hierna, het makkelijkst in Hattem kon komen. En dat was via het Jaagpad langs het Apeldoornsch Kanaal. Dan hoefde ik alleen nog maar de Hoenwaardsebrug over te steken. En dat komt goed uit, want daar ligt namelijk ook mijn Vrienden op de Fiets overnachting… Woonboot Woeltje.

Omdat ik veel te vroeg ben,  bel ik eventjes op of ik mijn spullen onder de carport kan stallen. Maar ze is thuis en neemt mijn rugtas aan. Ik wil zelf nog even Hattem in, voor het Bakkerij Museum en een etappebiertje.

Zo rond vijf uur wandel ik naar Woeltje, en maak kennis met de alleraardigste Jacqueline die op deze woonboot woont, en twee logeer kamers heeft voor Vrienden op de Fiets.

En zo heb ik van een supersaaie dag, toch nog een mooi verslag kunnen schrijven.

Tot morgen voor Dag 6, en dan gaat het naar IJselmuiden.