Ik zeg het vandaag met foto’s… want als ik op deze ochtend op sta is er nog niets aan de hand. Maar dat is maar van korte duur. Ik voel een weeïg gevoel in mijn maag, en het begint beneden te rommelen. En met beneden te rommelen bedoel ik, dat ik aan de dunne ben.

En dat gaat de hele dag door. Ik voel mij slap en leeg, maar neem toch nog deel aan een eerste gedeelte van een excursie, naar het bergdorpje Mošćenice.

Na een bezoek aan het kerkje haak ik af, en laat de anderen verder gaan. Ik ga op een stenen trap zitten om even wat uit te rusten, daarna wandel ik rustig terug naar beneden.

Beneden ga ik onder een boom met veel schaduw op een bankje zitten. Daar wacht ik tot de anderen terug zijn, en wij weer naar de bus lopen.

Na deze excursie, en weer terug bij mijn hotel in Opatija, kruip ik met een tablet Imodium onder de wol. Ik slaap uren en voel mij al wat opgeknapt als het diner geserveerd wordt. Trek heb ik niet maar neem toch wat bouillon en wat rijst met groente.

Na het diner ga ik terug naar mijn kamer, en geniet op het balkon van onze kamer van de reuring om ons heen. Hopelijk voel ik mij morgen wat beter.