Het beloofd een mooie dag te worden, als de zon al heel vroeg in de ochtend onze kamer hel verlicht. Even naar buiten kijken voor een mooie foto, want zo vroeg in de ochtend is het vaak nog niet zo heiig. Ik word beloond met deze twee foto’s…

Ik voel mij weer Top en kan zonder lange tanden, en met meer smaak genieten van het ontbijt. Wij hoeven ons niet te haasten want onze boot vertrekt om kwart over negen vanuit het haventje voor ons hotel.

Wij gaan vanochtend varen langs de Bloemenrivièra naar Rijeka, en hopen als wij geluk hebben dolfijnen te spotten. Dan steken wij vanaf Rijeka schuin de zee over naar het ‘Laurier stadje’ Lovran. Hier gaan wij aan wal en hebben een uur vrije tijd, om dan weer langs de kust terug te varen naar Opatija.

Aan boord is er entertainment door een accordeonist die mooie Nederlandse meezingers speelt, en muzikale klanken uit deze streek.

Zijn repertoire is ongekend groot. Ik heb veel bewondering voor deze man die alles uit zijn bol speelt… Als ik zo toch eens kon spelen… dan ging ik echt niet meer werken.

Het is meteen een hele gezellige boel aan boord, en zeker bij ons aan tafel met ons viertjes want wij zingen en zwaaien volop mee.

De schipper gaat rond met een ‘Abrikozen schnaps’ en schenkt onze bekertjes regelmatig vol. Ook komt hij bij ons aan tafel zitten, op zoek naar ‘Zijn Maria’.

En dan worden wij met ons allen naar voren gedirigeerd, want de stuurman ziet dolfijnen. Ik moet eerst goed kijken maar dan zie ik hem, hij zwemt langs de boeg van de boot. Ik besluit een filmpje te maken en maar af te wachten wat er straks op staat. Ook aan de andere kant van de boeg zwemt er eentje mee. Misschien zijn het er meer maar dat weet ik niet.

Daarna varen wij naar Lovran terwijl er koffie en koek geserveerd wordt. In ons reisgezelschap reist ook een Oma met haar kleindochter mee. Oma is slecht ter been en maakt gebruik van een kleine scootmobiel, die gemakkelijk met de bus mee kan. Ze gaat als het mogelijk is, ook met alle excursies mee. Zo is zij er ook vandaag bij…

Het boarden gaat voor haar niet zo eenvoudig, en ze kan ook niet beneden bij ons zitten. Maar op de voorplecht van de boot, heeft Oma en kleindochter een mooi plekje gevonden, en zitten zij volop te genieten.

In Lovran gaan wij van boord, en hebben een uur vrije tijd om het stadje te bezoeken. Wij besluiten om op het eerste terrasje wat we tegenkomen, met ons viertjes een plaatsje te zoeken. En dat is al na 50 meter… lekker genieten in de schaduw, want die koperen ploert staat hoog aan de hemel. En dan moet je je rustig houden!

Chauffeur Ron gaat voor Oma en kleindochter Iyona even een ijsje halen, want zij kan niet een twee drie van de boot af.

Na een uurtje gaat het weer terug naar Opatija, waar wij zo tegen lunchtijd aankomen. Varen maakt hongerig, dus gaan wij eerst maar even lunchen… en dan is het tijd om siësta te houden.

Het diner in Hotel Istra wordt geserveerd van 19:00 – 21:00 uur. Omdat het altijd druk is moet je er bijtijds zijn voor een tafeltje, en voor een korte wachtrij aan het buffet. Er zitten ook veel Aziaten en het verwonderd mij telkens weer, hoe onbeschoft dat zij zijn.

Ik heb het dan niet over het voorkruipen, maar vooral hoe ze hun borden boordevol scheppen, om dat dan nog een keer of twee te herhalen. Dan laden ze hun bord nog eens vol met meloen, om dat nog een keer te herhalen. Abnormaal… Nu zijn het niet alleen Aziaten die dat doen, want dit gedrag zien wij ook bij anderen.

Maar de Aziaten vullen daarbij ook nog eens hun thermoflesjes, en laden hun tassen vol… Abnormaal!

Tot morgen…