Ik probeer nog steeds met mijn wandelen op 100 km per maand uit te komen, en daarom maak ik vandaag een wandeling om Blog vriendin Neeltje van Golven in Zee te ontmoeten, die in Tilburg woont. Zo sla ik twee vliegen in een klap… het draait om wandelen en ontmoeten.

Zo sta ik vanmorgen om half 7 al op het station, om met trein en bus richting Oisterwijk te reizen. Op Komoot weer wat gepland die mij na 16 km uit laat komen in de LocHal bij het station in Tilburg, waar ik afgesproken heb met Neeltje.

Door een kronkel in mijn gedachtengang verloopt mijn reisplan wat anders, maar zoals altijd  ben ik flexibel genoeg om  mijn reisplan aan te passen. Ik ben nu gewoon een half uurtje later in Oisterwijk, als ik uit de bus stap.

Voor het eerst sinds lange tijd heb ik mijn vest aan, en dat is geen overbodige luxe als ik merk dat er een frisse straffe wind de vouwen uit mijn broek waait.

Mijn route loopt tijd langs de rand van Oisterwijk, en hier volg ik lange tijd een mooi wandelpad wat langs de ‘Voorste Stroom’ loopt. Ik kom hier een mooi gelegen bankje tegen en eet hier mijn ontbijt.

Omdat ik hier beschut ben voor de wind, besluit ik mijn vest uit te doen, het wordt mij te warm. Dit vest heb ik onlangs gekocht bij Camino Comfort, en dat het nog hagelnieuw is merk ik nog eens, als ik het uit doe. Aan de binnenkant hangen nog de kaartjes van Icebreaker. Gelukkig maar dat het aan de binnenkant hangt… Je loopt zo anders wel voor schut.

De Voorste Stroom laat ik achter mij en via Restaurant Speyk kom ik in het Natuurgebied van de Oisterwijkse vennen. Zo wandel ik richting Moergestel en sommige stukken van dit pad komen mij bekend voor… Dat is niet zo gek want vorig jaar wandelde ik hier ook al eens van het Station van Boxtel naar de Lochal, in ongeveer hetzelfde gebied.

Na het bruggetje over het riviertje ‘De Reusel, kom ik bij de Onze lieve vrouwe van de Vrede kapel aan de Moergestelseweg.

Hier steek ik over en wandel niet veel later door een prachtig pad van een Rododendron bos. Het moet in mei/juni hier geweldig mooi zijn als de Rododendron in bloei staat. Ik kom voor dit bijna 2 kilometer lange pad zeker een keer terug.

Na dit mooie pad volgt een wat minder stuk, maar dat komt op je pad als je ergens naar toe wilt. Dat bankje waar ik graag op zou willen zitten dient zich maar niet aan. Anderhalf uur en 7,5 km verder mag het onderhand wel vind ik.

Dus loop ik door en gok er op dat ik bij de Brouwerij van Koningshoeve wel een plaatsje vind om te zitten. Dat plaatsje vind ik… maar niet bij de Brouwerij want die is om half elf nog dicht. Maar wel er schuin tegenover bij de bushalte. Het eerste wat ik doe is mijn linker schoen (Kreun) uit, even de druk er af halen. Ik eet mijn broodtrommeltje leeg, schenk nog een heerlijke gember kurkuma thee in, en geniet van mijn pauze moment.

En dan ga ik weer op pad voor de laatste 5 km. Om 12:00 uur heb ik afgesproken met Neeltje in de LocHal, dus dat moet kunnen.

Iets voor twaalven ben ik er, en ga op zoek naar Neeltje. Ik vind haar in het Stadscafé en een dikke knuffel volgt. Het is de eerste keer dat ik haar ontmoet, en het voelt heel vertrouwd. En dat kan ook niet anders, want wij kennen elkaar sinds mei 2020 van het Bloggen. Wij wisten al heel veel van elkaar maar nu helemaal.

Wij besloten om in deze leuke ambiance maar meteen een lunch te nemen, het was  in ieder geval een mooie tijd daarvoor. Maar aan alles komt een eind want ik wilde de trein van 14:03 uur halen die mij weer naar huis brengt. Nog een laatste selfie en dan nemen wij afscheid van elkaar, met de belofte om dit nog eens te herhalen…

Om 14:40 uur ben ik al weer thuis en kan terugkijken op een prachtige wandeling, en een hele leuke ontmoeting met Neeltje.