Gisteren wandelde ik van Vessem naar mijn overnachtingsadres van Vrienden op de Fiets. Een prima adres in een apart appartement, waar zelf koken mogelijk is. Ik was dat niet van plan, en ben gisteren avond nog eventjes naar Brouwerij de Oirsprong gewandeld om een hapje te eten, en daarbij wederom een heerlijk witbiertje te nuttigen.

De hospita vertelde dat ik via het zandpad langs het huis, een kortere weg er naar toe kon nemen. Het was een stuk korter, maar het was vooral een heel mooi smal kerkpad. Ik was alweer bijtijds terug omdat er een wind over het terras waaide, die ik niet als prettig ervaarde. Daarom ging ik na het eten terug naar de Leeuwerikstraat, waar ik nog even kennis maakten met de twee andere gasten. Daarna was het al weer bijna bedtijd…

Ik wordt vanmorgen door mijn vogeltjes wekker om 07:00 uur gewekt, want om 08:00 uur wordt ik aan het ontbijt verwacht. Ik hoop voor negen uur op pad te kunnen zijn, en dan gaat het richting Spoordonk, dan langs het riviertje de Beerze waarna ik na 10 km bij de Oisterwijkse vennen uit kom. Een prachtig gebied waar ik graag kom.

In Oisterwijk maakt de route een rare lus, zoals je op het bovenste plaatje kunt zien. Waarschijnlijk maak ik hier een doorsteek, want over dat gedeelte wandelde ik een paar weken geleden ook al.

Voordat ik aan de wandel ga maak ik nog een foto van de binnenplaats van mijn gastadres. Rechts het appartement met twee slaapkamers. Het is 08:40 uur als ik vertrek, en merk meteen dat het een stuk frisser is dan gisteren. Ik denk dat het komt omdat ik hier meteen het buitengebied in wandel. Toch laat ik mijn vest in de tas, en merk al snel dat ik op de goede weg ben als ik een Camino Brabant paal zie staan.

De wegen in het buitengebied leiden mij naar Spoordonk, waar ik in de Mariakapel van de voormalige Bernadette kerk, een stempel ga halen voor in mijn Pelgrimspaspoort.

Daarna wandel ik naar de Spoordonkse Watermolen gelegen aan het riviertje de Beerze, die ik lange tijd ga volgen. Jammer dat de Watermolen tegenwoordig privé bezit is, en niet opengesteld voor publiek.

Dit Natuurgebied heet het Dal van de Beerze en het is werkelijk een prachtig wandelgebied.  Net als gisteren wil ik mij geen tijdsdruk opleggen, en neem plaats op het eerste beste bankje wat ik tegen kom. Gisteren schreef ik mijn Blog grotendeels onderweg, en dat bevalt mij prima. En daarom is het al weer zo ver bijgewerkt, als ik bij een overdekte picknickbank een wat wat langer pauze neem.

Ik moet telkens wel een langere pauze nemen, want mijn thee uit de thermosfles is gloeiende gloeiend heet.

Na deze pauze laat ik het riviertje de Beeze achter mij, en ga op weg naar de Oisterwijkse vennen. Maar ook al volg ik het riviertje niet meer, gaat mijn pad nog lang door het Dal van de Beerze.

Op weg naar de Oisterwijkse vennen wisselen lange strakke wegen elkaar af, met hele smalle paadjes. Eindeloos lang als de navigatie Miep het ook nog eens extra benadrukt dat ik dit pad 2,1 km moet volgen.

Het gebied rondom de Oisterwijkse vennen is natuurlijk heel erg bekend, en dat is ook te merken aan de vele campings die ik hier nu tegen kom. Zo tegen half twaalf kijk ik al weer uit naar een bankje. Maar bij de eerste die ik zie, waait het heel hard, dus loop ik verder tot ik een wat beschut plekje tegen kom… Lunchtijd en de schoenen gaan uit.

Net als gisteren komen er weer transport vliegtuigen over, en weer mislukt mijn filmpje… Vervelend als je 1 minuut staat te filmen, en je er dan achter komt dat hij niet aan stond. Vliegtuigen weg en geen film… Grrr! Het ligt aan mijn zonnebril, dat moet haast wel. Er gaat wel meer mis vandaag want Komoot heeft kuren die ik nog niet eerder heb meegemaakt.

Lastig als je merkt dat hij sommige foto’s niet heeft opgeslagen.

Na 12 km kan ik eindelijk een mooie foto maken van een Oisterwijks ven. Ik kom hier ook langs een restaurant… heel verleidelijk, maar ik heb net geluncht dus wandel ik door. Voor de lus waar ik het vanmorgen over had, moet ik op een gegeven moment rechtsaf. Ik wandel stoïcijns rechtdoor wat de Miep niet leuk vind, maar ook mijn nieuwe pad op weg naar Moergestel mag er zijn.

Meer dan 3 kilometer volg ik het riviertje de Reusel, het grootste gedeelte liggende in de volle zon. Ik heb er merkbaar meer moeite mee dan gisteren. Waar ik ook last van heb is van een jeukbult in mijn onderkin. Ik vermoed dat een of ander stekelig beestje mij gisteren te pakken heeft genomen. En dat terwijl ik toch de nodige voorzorgsmaatregelen had getroffen.

En dan ben ik in Moergestel, en wandel via het Pastoors paadje naar de kerk. In de Dagkapel vind ik mijn stempel.

Na het halen van de stempel in mijn Pelgrimspaspoort, ga ik op weg naar de bushalte op de Tilburgse weg. Bij de 1e bushalte lees ik dat deze om 14:18 uur vertrekt. Het is nu 14:06 uur dus 12 minuten tijd om naar de volgende halte te wandelen. En zo gaat het nog een tweede keer totdat ik nog maar 6 minuten over heb, en dat risico vind ik te groot.

Na 18,2 km zit mijn etappe 8 er definitief op. Met de nodige vertraging in het openbaar vervoer, steek ik mijn sleutel in het sleutelgat. Het is… 17:15 uur.

Tot een volgende keer…