Mijn broer wordt 29 september 80 jaar, toch weer een mijlpaal in iemands leven. Zeker vergeleken met ons vader die maar 59 jaar is geworden en al in 1970 overleden is.

Bij een mijlpaal hoort een wat groter cadeau als anders, is mijn mening. Daarom aan Gerrie zijn huidige partner, gevraagd wat ons The-ke voor zijn verjaardag zou willen hebben… Een palm was het antwoord, en in de voortuin… Wist helemaal niet dat hij die had, dacht ik nog.

Maar voor het huis ligt een ronde cirkel, en daar zou hij dan in moeten komen. Nu ben ik de jongste van het hele spul van broers en zussen, en nam het op mij, om voor dat cadeau op zoek te gaan. Nu hoefde ik alleen maar Palm in te vullen op Google, en er kwam een hele waslijst aan palmen tevoorschijn.

Bij winterhard kwam ik uit bij de Trachycarpus fortunei die tot -18 graden aan kan. Er hangt wel een behoorlijk prijskaartje aan, maar wij doen het met enkele familieleden, en wat we aan het uit te leggen bedrag tekort komen, zou zijn dochter wel aanvullen. Kijk… dat veranderd de boel en hoef ik niet met een piepklein palmpje aan te komen, die zelfs in zijn voortuin, nog niet eens opvalt.

Tegenwoordig kan je alles on-line bestellen maar ik wil het zien, ik wil het voelen. Dus na wat rond gekeken te hebben naar de grootte en prijzen van een dergelijke Trachycarpus fortunei, reed ik mooi naar de Hoofdvestiging van DFM Bloemen en planten.

Het ligt bij mij maar 2 km verderop in Oss Zuid, en trof daar de twee bovenstaande palmen aan. De kleinste links leek mij te klein en te goedkoop voor ons allen. De rechter wat groter maar weer een stuk duurder. En dan stond er verderop nog een… duidelijk groter en eigenlijk ook wel boven ons budget, zelfs met hetgeen wat de dochter bij zou leggen.

Na alles in ogenschouw genomen te hebben reed ik weer naar huis, om na enig familieberaad er achter te zijn welke palm het ging worden. En dat was de middelste palm van 175. Ik weer terug naar DFM om deze palm vast te leggen, en zo liep ik met de eigenaar van deze vestiging naar de desbetreffende palm om deze aan te wijzen… Allereerst kwam ik langs die hele grote die bij de ingang stond, en zei tegen hem dat ie wel heel erg grooot was, en ook aan de dure kant voor ons.

Hmmm zei hij… Als ik Jullie nou eens heel erg mats, en hij stond over zijn sik te wrijven… Hmmm… nog een keer wrijven… en noemde een bedrag wat 150,- minder was dan de eigenlijke prijs!!… en dan kom ik hem ook nog voor dat geld thuis afleveren. Er moeten nog wel 4 zakken mediterrane grond bij, maar ik rond het bedrag mooi af.

Wauw zeg… Dat klinkt wel heel aanlokkelijk. Dus ik weer naar huis voor… Familieberaad, en deed nicht Jennifer ook nog een duit in het zakje, en waren wij het er over eens… Theo krijgt een Trachycarpus Fortunei van 3,5 meter in zijn voortuin.

Nog even een mooi bord laten maken door een goede vriend. Bedankt Peter!!

Vandaag was het zover, en hebben wij er voor gezorgd dat hij niet thuis zou zijn. Er moest immers tijd zijn om een flink gat te graven. Schoonzoon werkt in de wegenbouw sector, en zal best wel eens een schop in zijn handen gehad te hebben, was mijn gedachte. Dus die had ik hiervoor gecharterd, want ik doe liever de regie.

Tot zover had ik mijn Blog al klaar staan… nu de realiteit op de dag van plaatsing, en wat ik niet verwacht had… Het liep op rolletjes.

Schoonzoon Hans zorgde voor het gat, en de leverancier kwam al voor de middag. En deze hielp ook nog eens om de Trachycarpus Fortunei in het gat te krijgen. Dat ging niet zonder slag of stoot, want ze kregen de pot niet van de kluit. Omdat ik de regie had, was mijn advies om deze plastic pot er vanaf te zagen.

Nu bleek het gat te diep maar ook dat is niet onoverkomelijk, dus het uitgegraven zand gemengd met de mediterrane grond. En zo kon de palm geplaatst worden.

En dan eindelijk staat de Trachycarpus Fortunei te pronken in Theo zijn voortuin. Omdat wij niet weten wanneer hij thuis komt, gaan we eerst maar eens lunchen. Bedankt Hans en Alice!!

En dan komt hij aanrijden, en zien wij dat hij verbouwereerd is met een brok in zijn keel, bij hetgene van wat hij ziet. En dat dochter Alice en schoonzoon Hans, en Kitty en ik er zijn… Het duurt even voordat het kwartje bij hem valt (normaal geen last van).

Maar dan is hij ook echt blij met zijn cadeau… Een palm in de voortuin.