Maandag 1 oktober 2024… Vandaag reizen wij van Oss naar Basel…

Eindelijk is het zo ver en gaat onze reis naar Zwitserland beginnen. 3x is scheepsrecht, want 2x kon onze reis door Corona niet doorgaan. Lees… Zwitserse Alpen… Een reis met hindernissen

Wij vertrekken vanaf het station in Oss, en hebben onze buurvrouw gevraagd op zij ons wil wegbrengen. Wij nemen mee… een speciaal voor deze treinreis aangeschafte travel rugtas, en een niet al te groot koffer. Dit omdat je, je nu eenmaal makkelijk moet kunnen verplaatsen bij het overstappen.

Het is even opletten op het station, want wij mogen niet inchecken met de OV chipkaart. Wij hebben nu immers een Interrail pas, die je aan de conducteur moet laten zien. Daar staat ook een QR code op voor de poortjes op het station. Wij hebben een papieren versie, maar er is ook een App. Ik vond die te ingewikkeld, daarom mijn keus voor papier.

De hele reis hebben wij 1e klas geboekt, en zo reizen wij naar Arnhem…appeltje eitje. In Arnhem is het even zoeken naar het juiste perron, en is het ook de eerste keer dat wij reizen met een ICE. Op het infobord zien wij de indeling van de trein, en zien dat wij op het perron bij de letter L  moeten gaan staan. Daar stopt rijtuig 39 waar onze plaatsen gereserveerd zijn.

Maar als de trein stopt is dat… Appeltje eitje er niet meer. Want er is helemaal geen rijtuig 39, en stappen wij maar in bij het laatste rijtuig van deze trein, en dat is 29. De stress neemt al aardig toe op deze manier, en wij zijn niet de enige die daar last van hebben. Op zoek dus naar zitplaats 52 en 53 in Rijtuig 39…

Uiteindelijk komt alles goed, al blijven het er wel 29. Stoel 51 en 52 zijn vrij. Wij zitten… maar velen lopen nog lange tijd verdwaast rond op zoek naar rijtuig 38 en 39. Op de intercom hoor ik de ober in het restaurant ook zijn waren aanprijzen. En die is er van overtuigd dat het restaurant zich in rijtuig 36 bevind.

Vanaf Arnhem gaat het weer verder. Ik dacht ICE… snel, die peert er overheen, maar niets van dit alles als het al begint aan de grens op het station van Emmerich. Daar stapt de polizei op de trein voor paspoortcontrole, de volgende halte stappen ze weer uit. In het Ruhrgebied veel stations waar de trein overal stopt, maar na Keulen gaat het gas er op en laat hij zien wat hij in huis heeft… en zo tikt hij toch de 274 km/uur aan.

Met een vertraging van 26 minuten komen wij aan in Frankfurt op spoor 18. De trein naar Basel die ook later is dan gepland, vertrekt van spoor 8 en dat is een heel eind lopen. Wij hebben maar 4 minuten de tijd… maar toch halen wij het. Ditmaal rijtuig 12 maar onze stoelen zijn bezet. Wij jagen de mevrouw met koffer die er zit weg, die zoekt maar een andere plaats.

Wij reizen dus met een Interrail pas, en elke trein moet genoteerd worden, voordat de conducteur komt controleren. Ze komen nog even rond om te vragen wat wij willen drinken. Helaas is de koffie en thee niet aangevuld in Frankfurt, en moet ik noodgedwongen aan ‘Bitte ein Bit’

De reis vanaf Frankfurt naar Basel verloopt vrij voorspoedig, maar toch raar… te bedenken dat wij tot onze eerste stop in Mannheim vooruit rijden, en vanaf daar achteruit naar Basel. Al weet je bij dit soort treinen nooit wat voor of achter is.

Tussen Freiburg en de Zwitserse grens loopt er weer Zoll politie in de trein voor controle. Het is 15:59 uur… en Basel is het eindstation van deze trein, maar is ook het eind van onze 1e reisdag.

Iedereen stapt uit… Wij kijken een beetje rond en zien recht voor ons de uitgang naar de Centralbahnplatz, en dan zal de Centralbahnstrasse waaraan ons Hotel Gaia ligt, ook wel in de buurt zijn. En inderdaad, komende uit het station zien wij ons hotel schuin aan de overkant al liggen. 4 **** en alles super de luxe.

De ruime comfort kamer heeft twee badkamers dus kunnen Kitty en ik tegelijkertijd badderen, Kitty douched liever, en ik ga languit in bad… voor zover ik mijn benen kwijt kan natuurlijk. Eerst even bijkomen van alle vermoeienissen, en straks een hapje eten. Ons uitzicht aan de achterkant van het hotel stelt niet veel voor, maar de tuin met koeien bevalt mij wel.

Om 18:00 uur willen wij een hapje gaan eten, maar het regent pijpenstelen. Dus eten wij bij Popeyes een fastfoodketen uit Louisiana. Niet wat wij op het oog hadden maar het smaakt ons prima. Daarna gaan wij nog een deur verder, en doen wij inkopen voor morgen onderweg.

In Deel 2 gaan we verder naar Bellinzona en Lugano…