Een van onze mooiste vakanties met onze Honda Goldwing was in 2003 naar de Franse Drôme. Een vakantie op Le Camping Moto in Mont Clare sur Cervanne, was er eentje waarvan wij zeiden, hier komen wij vaker terug wat dan ook in 2004 herhaald werd. Een camping alleen bestemd voor motoren en motorrijders, want er zijn er nog altijd die met auto en aanhanger komen, met daar de motoren op. Ik vind zelf… “die horen niet thuis op een motorcamping”, maar dat is mijn mening…

Na deze twee weken vakantie in de Drôme hadden wij nog een week vakantie over, en hadden wij het plan om door Zwitserland naar huis te rijden. In Bergditikon (een dorpje onder de rook van Zurich) woonde Manfred, een goede kennis van mijn schoonouders. Die wilden wij een bezoek brengen. Daar zouden wij een paar dagen blijven, om daarna verder te reizen.

Het was onze derde reis naar dit land.

Met ons eerste bezoek aan Zwitserland waren wij niet verder gekomen dan een weekendje Basel, waar mijn zwager Pedro toen studeerde.

De tweede keer was een weekend in 2001, om het Internationale Honda Goldwing treffen in Martinhy te bezoeken.

Nu voor een derde keer reden we met mijn motor hier, en vervolgden wij onze vakantie en reden via Grenoble, het meer van Genève, een bezoekje aan Montreux dwars door Zwitserland naar Manfred. Aan de Thunersee verbleven wij een paar dagen om Interlaken en Grindelwald te bezoeken. Daarna een bezoekje aan Luzern en weer verder naar Bergditikon.

Onderweg genoten wij van de vele meren waar wij langs reden, en met de blik op al die alpen reuzen voel je je toch wel heel erg klein. Wat een prachtig land is het toch…

Onderweg zijnde stopten wij bij een wegrestaurant, en op het terras sprak een motorrijder mij aan. Die vroeg of ik de ‘driehoek’ al gereden had, en ik beaamde dat ik niet wist waar hij het over had. “Dan ben je nog niet echt in Zwitserland geweest” vertelde hij mij. Dus ging ik op zoek wat deze driehoek dan zou moeten betekenen.

Je bent niet in Zwitserland geweest als motorrijder, als je niet in één dag over de driehoek van Susten, de Grimsel en de Furka-pas bent gereden…Machtig mooi!!!!!

Omdat wij op doorreis waren, was het niet mogelijk om nu deze driehoek te gaan rijden. Daarvoor moesten wij nog een keer terug komen.

Het bezoek aan Manfred in Bergditikon zou een mooie afsluiting zijn van onze vakantie. Het was een lang weekend waar 1 augustus in viel, en dat is de nationale feestdag van Zwitserland. Wij vielen dus met onze kont in de boter.

Manfred die een Garage heeft in Bergditikon, begroette ons hartelijk toen wij aan kwamen rijden. Hij was zo weg van mijn Honda Goldwing combinatie, dat hij meteen alle auto’s uit de showroom liet halen want mijn motor moest er in. Van motorrijden zou dit weekend toch niets komen, en dan konden de dorpsbewoners deze geweldige mooie motor combinatie, kunnen komen bewonderen.

Manfred nam ons dat hele weekend op sleeptouw en zo vierden wij met zijn hele gezin, de nationale feestdag, en keken naar het afsluitende vuurwerk. Hij nam ons mee naar zijn caravan zomaar in de middle of nowhere, en liet hij ons de Abdij en Basiliek van Einsiedeln zien, met daarin de Zwarte Madonna.

Het was met recht een geweldige afsluiting van onze vakantie.

In een volgende herinnering ga ik de driehoek rijden… maar daarvoor moet ik nog gaan graven.