Het is 07:00 uur als ik op vrijdagochtend de deur achter mij dicht trek, en naar het station wandel.  Om 07:34 uur vertrekt mijn trein naar Breda, voor een wandeling in het Galderse Mastbos. In 2023 wandelde ik hier ook al eens, maar ik heb de route nu wat aangepast en daarom is het een 20 plus wandeling geworden.

Omdat ik wat vroeger op het station ben, pak ik maar een trein eerder. En zo dicht mogelijk bij het toilet, want dat is thuis nog niet gelukt.

In Breda gaat mijn wandeling door het Valkenburg park, en het centrum. Ik passeer het Kasteel van Breda, waarin sinds 1826 de Koninklijke Militaire Academie is gevestigd.

De eerste 4 km zou ik de roodwitte bordjes, van de LAW11 kunnen volgen,  maar dan moet je ze wel zien. Ik wandel over Kasteelplein en Grote Markt.

Op de markt wordt ik toegesproken door een man bij de viskraam… “kek da zijn de echte. Woar goat ut noar toe?” Ik antwoord  dat ik niet naar Santiago onderweg ben, maar een bescheiden rondje van 24 km maak.”

Een rode laserstraal wijst mij de weg naar Ginneken, waar ik Hartelijk Welkom wordt geheten. Ik hoop dat ik ergens nog een koffie kan drinken om mij op te warmen,  maar helaas is er alleen maar een coffee to go.

Want het is kouder dan ik dacht. Thuis ging ik nog zonder handschoenen aan, de deur uit. Daar liep ik beschut tegen de wind… en hier dus niet, en haal ik mijn handschoenen maar snel uit mijn tas.

Ik wandel langs Moeke en passeer een pand nog in Kerstsferen, met een paar enorme Gouden Kerstballen. Ik probeer altijd, met als ik iets van een spiegel zie, om dan een foto te maken waar ik dan zelf ook op sta.

Het is misschien niet helemaal wat ik bedoel, maar ik sta er wel op. Toch weer een leuk effect…

En dan ben ik eindelijk aangekomen bij het Markdal… Het Markdal dankt zijn naam aan de beek De Mark, die door de weilanden ten zuiden van Breda stroomt. Zo’n 3 kilometer volg ik het pad langs de Mark, waar de wind weer vrij spel heeft.

Een gure oostenwind met een temperatuur net boven nul, zorgt er voor dat deze Koukleum al spijt heeft dat ze is gaan wandelen.

Ik kom bij een infobord dat aan geeft dat het hier wel eens nat kan zijn. En dat kan  ik mij nog herinneren van de vorige keer in 2023 dat ik hier wandelde. En toen was het echt nat, maar nu valt het alleszins mee.

Al enige tijd kijk ik rond naar een bankje in de luwte, een plek waar ik even kan gaan zitten om wat te eten. Even zitten en genieten van een kop thee met een boterham. Ook doe ik even mijn schoenen uit, en schud er… zo lijkt het wel, een emmer Maashorst zand uit. Geen wonder dat het al een tijdje niet lekker liep.

Na 8,5 km steek ik met een brug de Mark over, en wandel het Landgoed De Klokkenberg op.  

Het voormalige Medisch Centrum De Klokkenberg in Breda, oorspronkelijk een sanatorium uit 1953, ontwikkelde zich tot een gespecialiseerd centrum voor o.a. epilepsie, longziekten en thoraxchirurgie. Sinds 2001 zijn de klinieken ondergebracht bij andere Bredase zorginstellingen en is het complex herontwikkeld tot een woon-zorgcomplex voor senioren.

Aan de andere kant van het terrein verlaat ik het Landgoed weer, en kom uit op de Galderse weg. Die volg ik een 300 meter en wandel dan het Mastbos in. 

Weetje… Het Mastbos is het oudste productiebos en het oudst aangeplante naaldbos van Nederland; Graaf Hendrik III liep vooruit op zijn tijd. Het hout werd gebruikt bij de verbouwing van het Kasteel van Breda, voor de Spaanse vloot en later voor de masten van VOC-schepen.

Het pad wat ik volg loopt parallel aan de Galderse weg, en komt uit bij een prachtig vlonderpad door een kwetsbaar heidegebied. Er staat een QR code om een tikkie te vragen voor het behoud en onderhoud voor deze 500 meter lange vlonder.

Het is een prachtig bos met lange brede lanen, met kolossale bomen en ook weer de nodige vennen. Het is tien over half elf als er een flauw zonnetje doorbreekt.

Bankjes zijn hier schaars gezaaid. Gelukkig voor mij is Staatsbosbeheer hier flink aan de gang met de bomenkap, en die nu langs het pad liggen. Ik maak er dankbaar gebruik van om even te pauzeren, want dat is iets wat ik toch wel enkele keren moet doen in zo’n lange wandeling als vandaag.

Hier in het bos met het zonnetje erbij, is het een stuk aangenamer wandelen geworden. En dat zonnetje brengt ook wat kleur in de foto’s.

Al lijkt het bij sommige foto’s net op zwartwit, maar ook dat is kleur en heel mooi. Vanaf het laatste ven van vandaag, loop ik via een kilometers lange dreef naar het eind van het Mastbos.

Een lekkere kop koffie met iets erbij zou nu welkom zijn, maar bij Grand Cafe De Boschwachter is het erg druk. Dat is niet zo gek want het is lunchtijd, maar toch wandel ik door en doe dat langs een pad langs de bosrand. Zo kan ik toch nog even genieten van dit prachtige bos, voordat ik terug ga naar de drukte van de stad.

Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om vanaf het station met het OV naar Ginneken te reizen, en vanaf daar je wandeling te laten beginnen. Maar de drukte van de stad heeft ook wel iets, zeker als je langs prachtige gebouwen loopt, of zoals op de terugweg langs het riviertje de Aa of Weerijs.

Het is eerste stuk is nog een beetje saai, maar als ik dan langs de Aa of Weerijs wandel is geniet ik volop. Water en bootjes, een weerspiegeling van een gebouw of zoals hieronder de Grote Kerk van Breda. Even een foto maken en weer verder.

Ik ben ook wel toe aan een bankje, want sinds de boomstam 6 kilometer geleden, ben ik doorgelopen. Je verwacht het toch wel aan zo’n riviertje, maar de eerste is een bankje op een honden uitlaatplaats. De tweede is een tweezits bankje, en is bezet. De derde is vrij maar ligt in de volle wind. Toch drink ik mijn laatste thee en eet nog wat. Niet te lang anders koel je maar af, en weer verder.

Bij de brug van de Haagweg, steek ik de Aa of Weerijs over en loop over de Haagdijk de binnenstad in. Deze Haagdijk volg ik tot aan de brug over de Nieuwe Mark. En dan links de Haven in.

Hier wordt ik uitgenodigd voor een koffiemoment, en daar maak ik dankbaar gebruik van. Ze zijn hier alleraardigst en ik geniet van de warmte, mijn Latte en mijn Tomaten Paprika soepje. Ook is het tijd om mijn telefoon aan te sluiten, voor het laatste restje stroom uit mijn powerbank.

Daarna is het afrekenen en begin ik aan mijn laatse 2,5 km van deze wandeling. Ik wandel verder langs de Haven.

Na wat foto’s van Fort Nassau en een laatste blik op de Grote Kerk, wandel ik richting het station. Of het de intercity wordt of de sprinter… het zal beide krap aan zijn.

Het conducteurs fluitje van de intercity op spoor 3 heeft al geklonken als ik om 13:49 uur met de roltrap boven kom. Hij rijd dan ook voor mijn neus weg. Dan weer gauw naar beneden naar spoor 5, want daar vertrekt over 5 minuten de sprinter.

Die komt net binnenrijden als ik weer boven kom, maar ik en vele anderen moeten er achteraan wat het is maar een klein sprintertje.

In totaal was mijn wandeling 21,7 km vandaag, en die kwamen best gemakkelijk vandaag. Ik zeg niet dat ik pijnvrij loop, maar wanneer is dat wel. Kortom fijn gewandeld en met op en neer naar het station in Oss, zijn het vandaag 24 km.

Het was een mooie afsluiting van januari.

.