26 april

Ik heb miserabele geslapen vannacht, en dat lag zeker niet aan de bedden want die waren goed. Een beetje te hard voor Natalie, maar ik ben het gewend. Nee het was net als gisteren veel te warm op de kamer, en daar kan ik maar slecht tegen. Ik was daarom blij dat de wekker om 07:00 uur af liep. Elke dag ontbijten wij om 08:00 uur, zodat we om 09:00 uur op pad kunnen.

Je dag starten met een goed ontbijt, en je kunt er een hele dag weer tegen. Aldus wijlen mijn schoonvader, en dat heb ik goed in mijn oren geknoopt. Dit is een prima ontbijt, en het ontbreekt ons aan niets. Hendri vraagt of ze een foto van ons mogen maken als wij vertrekken. Die foto komt dan op hun digitale fotolijstje in de eetkamer van de Bed en Breakfast.

Leuk toch zo’n foto voor hun, maar voor ons ook. En ze maken er een als wij op pad gaan. Vanmorgen heb ik nog een siliconen slurfje om een ander teentje gedaan.  Daarbij ook nog een dot wandelwol in mijn sok, en nog een dot wandelwol onder mijn voetboog in mijn schoen. Jullie begrijpen het al… ik loop zowat op wolken.

Na een paar honderd meter zijn wij Hellendoorn al weer uit, en terug op het Pieterpad. Daarna gaat het weer over prachtige lange bospaden, door veelal los zand. Daarom proberen wij zoveel  mogelijk in de berm te lopen. Het eerste bankje dient zich al snel aan, maar Natalie loopt er gewoon aan voorbij.

Het is ook de eerste dag dat wij starten met een blauwe lucht, en daarom gaan onze jassen al snel uit. Zeker in het bos waar het windstil is, wordt het al snel warm tijdens het wandelen.

Wij zitten hier nog steeds in het gebied van de Sallandse Heuvelrug, een prachtig uitgestrekt bosgebied. Prachtige paden en ook hier gaat het op en neer, en de eerste berg van vandaag is de Eelerberg.

Op het moment dat wij dit gebied achter ons laten,  volgt er een taai stuk over klinkerwegen en grindpaden. Blik op oneindig… het lijkt de Camino wel. Zo saai dat ik er ook geen  foto’s van heb genomen. Oh nee dat moet ik niet zeggen, want op een kruispunt staat een bankje met de tekst ‘Middelpunt van Overijssel’. Hier nemen wij even kortstondig plaats om te genieten van een heerlijke stilte en zondags rust. Daarna gaat het weer verder, want na een achttal kilometers zou er een theehuisje zijn.

En wat voor een… dit is toch wel de mooiste die ik ooit ben tegengekomen.

Hier komen wij ook de eerste Pieterpadders van vandaag tegen. Want in het begin van onze etappe zijn die er nog niet, of je moet iemand hebben die echt al bij het krieken van de dag op pad is gegaan. Met een ervan maken wij kennis, en dat is John. John is een ervaren wandelaar, en loopt dit Pieterpad in één keer. Nu is dat niet zo heel erg bijzonder, maar wel dat hij dit doet in twee weken.

Dat zijn toch flinke dag etappes van 40 km waar ik alleen maar van kan dromen. Die tijd heb ik gehad en vind max 30 genoeg… Hij ziet mijn Camino de Santiago badge op mijn rugtas, en al snel gaat het alleen daar nog over. Want ook John heeft net als ik, het Camino virus opgelopen, en is er  verslaafd aan geraakt.

Na de theetuin gaat het richting Lemele, en dan zitten wij in het Natuurgebied Lemelerberg, en zo heet ook meteen de eerste berg van vandaag met zijn 60,0 meter. Vanmorgen hoorden wij hoe verschrikkelijk zwaar deze wel niet moest zijn.

Maar wij komen uit het zuiden gewandeld en hebben al heel wat bergjes geslecht, terwijl de uit Pieterburen gestarte wandelaars, grotendeels vlak hebben gewandeld. Het zijn heel gemakkelijke paden, waar je in feite nog met een kinderwagen overheen zou kunnen wandelen. Een pad wat voor ons links af gaat gaat over de Lemelerberg, maar onze route gaat er onder langs. Dus hoezo zwaar…

Het pad blijft iets meer dan vals-plat stijgen, en zo kom je steeds hoger. Maar wat de een valsplat vind, is voor een ander een behoorlijk stijgend pad. Langs het pad zijn er verschillende panorama plateau’s waar je nog extra omhoog kunt lopen voor een mooi wijds uitzicht.

Wij wandelen mooi rechtdoor en gaat het naar de grootste berg uit dit gebied, de Archemerberg met zijn 77,5 meter. Ook hierboven weer een plateau waar je ruim uitzicht hebt op de wijde omgeving. Op de roestvrijstalen kegel staat precies welke richting je op moet kijken, om bijvoorbeeld Raalte te zien liggen met een juiste afstand erbij.

Vanaf het plateau van de Archemerberg dalen we weer af door een prachtig open liggend landschap, zo mooi hier. Op het plateau maken wij kennis met een echtpaar, die dezelfde richting op gaan als Natalie en ik. Beiden zwaar bepakt en de eerste vraag is dan ook, “Wandelen jullie ook het Pieterpad van zuid naar noord?” Maar dat is niet het geval zeggen ze, ze zijn bezig met een mountain route.

Lange tijd wandelden wij zo met ons vieren naar beneden, en delen onze ervaringen van het lange afstand wandelen. Op een kruising met schuilhut en waterpomp scheiden onze wegen. Natalie gaat proberen om de waterpomp in beweging te krijgen, maar dat gaat heel zwaar. Het wiel maakt een te grote ronddraaiende beweging, maar uiteindelijk lukt het haar dan toch. Het is een drinkbak voor dieren.

Maar wij gaan gauw verder, want het hier in het open liggend landschap is er bijna geen schaduw en de zon schijnt volop. In de omgeving van Schaapskooi Lemelerberg zien wij een herder met zijn Schaapskudde. Ze kondigen zich aan met hun geblaat… Ze komen van links, steken het fietspad over en verzamelen zich in het rechter veld. Heel mooi om te zien met al het jonge grut erbij.

Omdat er nog enkelen aan het treuzelen zijn, lopen wij op een gegeven moment toch maar verder, en gaan verderop op een bankje zitten. En ook daar komen wij nog enkele verdwaalden tegen. Maar de bordercollies zijn op hun hoede en drijven ze gauw terug.

Het is vandaag een etappe van bijna 23 kilometer en het gaat bijna als vanzelf. De ene dag is de andere niet, dat mag duidelijk zijn. Vanaf de schaapskooi hebben wij gelukkig weer meer schaduw, en wandelen zo naar ‘Nieuwebrug’ en steken de Beneden Regge over, waardoor wij in het gebied van de Overijsselse Vecht- en Beneden-Reggegebied komen.

Het landschap is heel divers en verveelt geen ogenblik…

En dan komen wij eindelijk na 22,7 km aan bij ons overnachtingsadres, het enige wat ik kon vinden en aan het Pieterpad gelegen. Het is een hele grote boerderij die niet te bezoeken is, wordt er duidelijk vermeld. Moeders beheert hier een bed & breakfast, tevens vrienden op de fiets.

Wij zijn een half uur te vroeg, want er is 17:00 uur afgesproken. Dat is bij Vrienden op de Fiets eigenlijk een standaard tijd van aankomen. Voor het huis staat een bankje en daar is het heerlijk toeven, totdat wij mogen aanbellen.

Ik maak kennis met de 86 jarige krasse boerin Dinie, die ons voorgaat naar een appartement op zolder. En werkelijk… alles erop en eraan. Het is van alle gemakken voorzien… maar je gaat wel terug in de jaren 70 – 80 tijd, zoals het is ingericht. Maar wat maakt het uit, wij komen tenslotte er alleen maar om te overnachten.

Het is een beetje vreemd ingedeeld… Trap naar boven naar de kamer met open keuken. Twee slaapkamers, en in een van die slaapkamers zit een schot waarachter een gat met een soort van vlizotrap. De meesten van jullie weten dat een vlizotrap steil is, en dat is ie dan ook. Uitkijken dus!! Gelukkig hoeven wij voor het toilet niet naar beneden.

Als wij ons geïnstalleerd hebben gaan wij lekker genieten nog van de zon op ons balkonnetje. Daar is het heerlijk toeven, al zoemt er wel van alles om ons heen. En onder het plateautje blijkt gewerkt te worden want de bijen vliegen in en uit.

Zolang ze maar niet steken vinden wij het prima. En zo blijven wij hier zitten tot het tijd is om ons eigen potje te gaan koken. Want dat moeten wij vandaag. Hier zitten wij in de middle of nowhere, en is het ook nog eens zondag. Daarom gisterenavond na het diner nog even naar Appie geweest.

We doen maar iets gemakkelijks. Cup a Soup en pasta in een pakje.  500ml water erbij en koken maar. Ik had mij het laatste diner als afsluiting van onze 4Daagse Pieterpad wandeling, toch iets anders voorgesteld.

Om van Appie ook nog drinken mee te nemen… daar hadden wij helemaal niet aan gedacht. Dus geen wijn of bier bij het diner, en daarom rest er niets anders om dan maar water erbij te drinken.

Na het eten is er nog wat tijd om te relaxen. Ik probeer nog wat te Bloggen, maar ondervind allerlei problemen… dus doe ik dat maar thuis, is ook niet erg.