Een vroege vogel moet je zijn als je met dit warme weer wilt wandelen. Dat wil niet zeggen dat ik op andere tijdstippen niet wandel, maar dan toch zeker waar veel schaduw is zoals gisteren in de bossen rond het Bomenpark. Dan is het nog te doen, maar anders is gewoon vroeg op staan het beste voor mij.

Slapen met dit weer doe ik toch al slecht, en dan kun je maar beter op staan. Zoals ik vorige week ook deed op mijn vakantieadres in Greetsiel. Toen ben ik twee dagen bij het ochtendgloren opgestaan om te gaan wandelen. Net zoals deze ochtend weer om half 5… “Je moet er maar zin in hebben, maar ik draai mij nog even om” hoor ik jullie al zeggen.

Ik vertel mijn verhaal vandaag met wat foto’s en een tweetal filmpjes.

En daarom wil ik bij het ochtendgloren op pad. Een echt plan heb ik niet, maar dat ontvouwt zich wel als ik onderweg ben. Ik wil in ieder geval in de buurt blijven. Met hemelsbreed 2 a 3 kilometer, bestrijk ik alle drie mijn favoriete wandelgebieden, zoals de Landerijen van Tosse, het Vierwindenbos en het Docfabos.

Het is 17 graden als ik iets over vijven onderstaande foto maak. Heerlijk wandelweer.

Ik heb de zon in mijn rug, dus moet ik telkens omkijken of het de moeite waard is, om een foto te maken van de opkomende zon. Ik besluit daarom naar de Landerij Van Tosse te wandelen, want daar zijn akkers en ligt het gebied wat open.

Ik zie wel een rode gloed maar omdat het ook wat bewolkt is, verwacht ik dat het niet veel meer zal worden deze ochtend. En zo struin ik over paadjes die niet op Komoot staan aangegeven. Het is leuk om zo rond te dolen… Ik heb niet voor niets als Lijfspreuk “Wie durft te verdwalen vind nieuwe wegen.” Al zal ik hier niet gauw verdwalen, want ik ken dit gebied op mijn duimpje, maar toch…

De zon mag er dan niet echt helemaal doorkomen, toch levert het af en toe heel mooie foto’s op. Zoals bij onderstaande foto’s waar het ochtendgloren de bomen belicht met herfsachtige kleuren. Heel apart… Twee minuten later zijn ze weer groen.

Ik ben op een nuchtere maag gaan wandelen maar dat doe ik wel vaker, maar nu ben ik na een uurtje wandelen toch wel toe aan een boterham. Maar het bankje bij de grote eik is weg. Het was zo’n mooi plekje om te zitten.

Dan wandel ik maar verder naar het Herinneringsbos, naar mijn vertrouwde plekje. Maar ik weet niet wat het is, maar ook hier is een bankje verdwenen, en het bankje waar ik altijd graag zit valt bijna van gammeligheid uit elkaar. Daarbij staat er een licht briesje, wat op deze ochtend mij fris aanvoelt. Op naar het volgende bankje en is het al weer anderhalf uur later als ik aan mijn ontbijt zit, en aan dit bord denk wat aan de gevel van mijn favoriete restaurant hangt.

En dat doe ik dan ook en neem de tijd om alvast aan dit Vroege vogel Blog te beginnen. Wat ik al zei… mijn plan ontvouwt zich tijdens het wandelen, en zo wandel ik met een omweg  naar het Vierwindenbos en begeef ik mij weer op de terugweg.

Om half negen ben ik weer thuis, net als de temperatuur met een graad is gestegen, en de zon volop is gaan schijnen.

Het was weer een heerlijke ochtendwandeling, en voorlopig blijf ik met deze warmte toch maar die vroege vogel…