Zoals jullie inmiddels wel weten ga ik met de hitte die er nu heerst vroeg op pad.  Maar of ik vanmorgen zou gaan, liet ik afhangen of ik vroeg wakker zou zijn. Want sinds twee dagen heb ik een een koude kruik met een sok erover heen. Ik had er over gehoord, en in het Brabants Dagblad het artikel Sleevezz er over gelezen.

Nu met deze hitte dacht ik meteen… “Bestellen dat ding!” Binnen drie dagen had ik hem al binnen. In de doos… een fles gevuld met water en een dubbele sok erover. Het enige wat ik hoefde te doen was de fles in de diepvries stoppen. De 1e keer dat ik hem uit ging proberen, nam ik hem mee naar bed toen wij gingen slapen. Ik legde hem tegen mijn lichaam en het voelde lekker koel aan.

Maar vannacht legde ik hem 1 uur voordat ik naar bed ging onder het dekbed, en was het lekker koel toen ik onder de lakens ging. Vannacht werd ik zelfs een paar keer wakker werd omdat ik het koud kreeg. En zodoende was ik vanmorgen al weer heel vroeg op om een ommetje te gaan maken.

Ik moest een brief posten, dus dat deed ik eerst en toen wandelde ik de ‘Molenweg’ in, bij de echte Ossenaren bekend als het blote konten buurtje. ( De bijnaam ontstond in de vroege twintigste eeuw. In deze volkswijk speelden de vele kinderen van grote gezinnen zomers vaak buiten in hun hemd of onderbroek, vandaar de schertsende term.)

En toen zag ik een Toto WK lot op de grond liggen. Ik wandelde het lot  voorbij… maar dacht eigenlijk meteen, “er zou toch maar eens een prijs op gevallen zijn.” Je weet maar nooit.

Niet dat ik morgen in het Brabants Dagblad lees… Eerlijke vinder vind lot uit de loterij waar een ton op gevallen is. Dus loop ik terug, raap het op en kijk wat voor soort het is en steek het in mijn broekzak.

De wedstrijden worden morgen pas gespeeld zie ik, dus moet ik nog even geduld hebben. En zo wandel ik verder… richting Dun Osse Os, een kunstwerk op de rotonde als je Oss binnenrijdt. Het is al 22 graden, en heb maar genoeg water meegenomen waar ik normaal een halve dag mee vooruit zou kunnen. Maar het is dorstig weer en heb al een halve liter op, als ik nog maar 3 kilometer gewandeld heb.

Ik wandel richting Hotel Naaldhof, en schiet daar tegenover het Vierwindenbos in. Hier ligt een pad wat mij naar de Perenvijver voert. Hier staat ook een bankje waar ik wel vaker even ga zitten. Ik besluit alvast aan dit Blog te beginnen, wat een heel andere insteek heeft… De titel van dit Blog heette eerst Prijs… doelend op het lot.

Maar het veranderde in Bijzonder… Want als ik verder ga en nog maar een vijftigtal meters gewandeld heb, beweegt er iets in het struikgewas en loopt het weg. Toch zie ik duidelijk dat het een Wasbeer is. Wat een toeval, want vorige week donderdag 18 juni was het nog in het NOS Journaal, met als titel “Nederland loopt risico op ‘serieuze plaag’ van Wasberen “

Heel bijzonder om deze exoot hier in mijn eigen Vierwindenbos aan te treffen. Hij liep niet heel hard, maar wel te snel om een foto te kunnen maken. Ik heb het gemeld bij het meldpunt van Zodion Wasberen Meldpunt

Na deze bijzondere ervaring wandel ik gauw verder naar de vijver die de vorm heeft van een peer. Even kijken of er mooie waterlelies zijn, en weer verder. Als ik bij Clemens het bos uit wandel, kom ik… en ook heel bijzonder op dit vroege uur, Doeke tegen die zijn baasjes aan het uitlaten is.

Doeke is de hond van onze burenThomas en Jolanda . Zij maken hier gebruik van het Rolstoelpad, zodat ook Jolanda mee kan genieten van dit prachtige bos.

Nadat ik ze bijgepraat heb over mijn bijzondere ontmoeting met een Wasbeer, nemen wij afscheid en wandel naar huis. Dat moet ook wel want mijn water is zo goed als op.

Bij ons op de rotonde maak ik een laatste foto van de brillen van Titus, een geliefd foto object van mij. Ik ben net op tijd thuis zie ik… want alle ramen staan nog wagenwijd open. Tijd om de ramen luiken en gordijnen te sluiten, en ons voor te bereiden op een hete dag.

Ik hoop dat jullie het hoofd koel weten te houden.