Bij deze warmte hoort een zomers nummer. Ik wil iets laten horen van Merengue muziek, waar Kitty en ik in de Caraiben veel op gedanst hebben. En dan borrelen de herinneringen uit vervlogen tijden weer op…
In juli 1997 vierden wij ter gelegenheid van ons 25 jarig huwelijk, vakantie op Sint Maarten. Vier weken waren wij onderweg, waarvan eerst een weekje ont stressen op Bonaire.
Daarna gingen wij door voor 3 weken vakantie op Sint Maarten, waar een jaar eerder goede vrienden van ons Ko en Sylvia naar toe waren verhuist.
Een vakantie die nog op het netvlies staat, want wat hebben wij veel gezien en gedaan daar. Een dag nadat wij daar aankwamen nam Ko ons mee naar Pic Paradis, de hoogste berg van het gehele eiland… Hij wees ons alle baaien aan, en vertelde waar overal de mooiste plekjes waren en waar wij beslist naar toe moesten gaan.
Ko moest in die 3 weken gewoon werken als Belastingcontroleur in de horeca. Wij zagen hem alleen aan het ontbijt, en dan pas weer in de avond. Maar wij mochten 3 weken zijn Yamaha 750 Tenere motor lenen, en konden zo overal naar toe rijden.
Nare bijkomstigheid van deze 3 weken… in mei, een paar maanden voor onze vakantie stond Ko in Oss plotseling op de stoep. Hij vertelde dat ze gingen scheiden… Dat sloeg natuurlijk in als een bom. Natuurlijk waren wij nog steeds welkom, maar het is toch anders dan waar je eigenlijk op gerekend had.
Sylvia hebben wij nog 1 week meegemaakt op Sint Maarten voordat Ko ze op het vliegtuig naar huis zette. In die ene week met Syl, hebben wij gelukkig nog heel veel van elkaar kunnen genieten.
Wij hebben meer gezien en gedaan als de gemiddelde toerist. Wij kwamen met Ko na zijn werk, bij eethuisjes en barretjes van de lokale bevolking. Hier kwam je geen blanken tegen… zoals in de Tamarindo Bar, een bar in de middle of nowhere.
Met niet meer dan een toog rondom een Tamarinde boom. En overal hoorde je de merengue. Fijne herinneringen waar ik zeker nog een keer op terug kom.
Met Ko hebben wij geen contact meer, maar aan Sylvia hebben wij al meer dan 40 jaar een goede vriendin, zelfs meer dan een goede vriendin SyL💝.
Zwijmel ze en tot volgende week!
Dat die vakantie nog steeds op jullie netvlies staat kan ik me indenken. Fantastisch om op zo’n manier een deel van de Antillen te zien.
Mooier kan haast niet. David de man achter Sylvia op de foto was kok, en die heeft in de eerste week voor ons gekookt en ons meegenomen op het eiland. Was ook al zo apart.
vele herinneringen dus, ook van het soort die je niet zo maar eventjes herhaalt…
Triest zo’n bijkomstigheid, velen zullen herkennen wat dat met je doet als vriend, je voelt je altijd soort van gedwongen tot kiezzen…
De muziek is zomers , vrolijk makend wel.. maar nu te warm om op te danesen
Fijn weeeknd
Het was altijd de bedoeling om nog eens terug te gaan, maar het is er nooit van gekomen.
Wij hebben nooit gekozen, en in ons geval loste het zichzelf op. Ko kreeg een vriendin op de Filipijnen, en Sylvia woont weer in de buurt.
Nee, wij gaan zeker niet dansen met dit weer… Lekker voor de waaier en niets doen.
Van hetzelfde… een fijn weekend!
Dat is een fijne tijd om op terug te kijken. Ik kwam daar in 68-69 met de Rotterdam regelmatig.
Cruiseschepen komen er nog steeds. Van Ko kregen wij het advies, “Als je iets van goud wilt kopen, doe dat dan als er geen cruiseschepen liggen.” Dat was op een donderdag en konden wij afdingen, en dat werkte!😃
Echt paradijselijke beelden😍