Vanmorgen was ik al weer vroeg op pad, wat na gisterenavond zeker niet vanzelfsprekend was. Want op de laatste zaterdag van juli komt ieder jaar, de harde kern van de inmiddels ter zielen -Net d’r Neffe- dweilkapel, bijeen. Een gezellige middag en avond met vrienden van Net d’r Neffe 2.0 onder elkaar. Het was weer als vroeger… Memories en sterke verhalen aanhoren… Als ik dit schrijf tovert het al weer een glimlach op mijn gezicht. Het water, fris, bier en Chardonnay vloeide rijkelijk, en ook de Chinees smaakte voortreffelijk.

Dus zo vanzelfsprekend was het niet vanmorgen… maar om half 6 was ik klaar wakker en had nergens last van. Dus gauw op staan, wissewasje en mij inspuiten tegen de muggen. Tas met 2 flesjes water voor de nadorst, en om kwart voor zes trek ik de deur achter mij in het slot.

Voor een korte wandeling hier in de buurt, kan ik altijd beschikken over drie Ommetjes. Alle drie liggen ze in Oss Zuid waar ik woon. Het Docfa ommetje op 800 meter, het Vierwindenbos ommetje en Landerij Van Tosse beiden op 1,5 km wandelafstand.

Het Docfa en Vierwindenbos lagen er al in mijn jeugd, en heb menig uurtje daar gespeeld. Daar lagen immers de appel, peren en pruimenvijver, de namen refererend aan hun vorm. Ze waren vooral bedoeld als bluswater voor een brand in het bos. In de loop der jaren waren ze wat verwaarloosd, maar in 1999 werden ze opgeschoond en fungeren sindsdien als waardevol leefgebied voor amfibieën. Het leeft weer gelukkig, en mooier als zo’n dood ven in het bos.

Kruit zoeken deden wij daar weet ik nog, en als wij wat gevonden hadden, legden wij het achter elkaar en staken het aan. Tjsoesh… en weg was het… In de jaren 50 was het zoeken naar kruit, munitie en patroonhulzen in de Nederlandse bossen een populaire maar zeer gevaarlijke vrijetijdsbesteding voor de jeugd. Overal in de natuur lagen toen nog onopgeruimde resten uit de Tweede Wereldoorlog.

Nu is vuur uit den boze… het is kurkdroog in het bos. De bladeren zijn broos breekbaar perkament. Er is regen voorspeld, hopelijk valt er een hele plens water, het is hard nodig. Aan de Zandkampweg lijkt het net of dat helemaal niet nodig is. Ik vermoed dat de eigenaar van het pas nieuw gebouwde huis, de vegetatie rondom zijn huis goed nat houd. Heel verstandig nu alles zo kurkdroog is.

Voor dat ik vanmorgen op pad ging, had ik mijn armen en benen goed ingespoten met Relec, Spaans anti muggenspul. Het heeft geholpen… tenminste op mijn armen en benen. Maar toch flink gestoken dwars door mijn blouse heen, op mijn schouder. Ja… wie verwacht het nou daar!!

De Landerij van Tosse is er pas sinds 2011, en is een Samenwerkingsverband tussen Stichting Landschapsbeheer Oss en de Gemeente Oss.

Het is een gebied wat nog steeds in beweging is, waarvan ik dan denk… “Hé dit was er de vorige keer nog niet,” en zo blijft het mij telkens weer verrassen.

Te Koop… Groente, kruiden en landerijproducten

Nu zijn Ommetjes normaal 1,5 a 2 km, soms wat langer. Voor mij is dat te weinig, maar vaak knoop ik deze 3 dan aan elkaar zoals de wandeling van vandaag.

Onderweg kom ik een tweetal bankjes tegen waar ik dankbaar gebruik van maak. Gewoon even zitten en genieten van de stilte. In het Vierwindenbos houd ik mijn camera in de aanslag, in de hoop dat de wasbeer nog een keer langs komt wandelen, maar helaas geen geluk…

Om iets over achten ben ik weer thuis om met Kitty te kunnen ontbijten. Ik heb heerlijk gewandeld over mijn drie Ommetjes in de buurt.