In 2019 liep ik de Camino Francés, een Camino die een diepe indruk heeft achter gelaten. Er gaat dan ook geen dag voorbij dat ik er niet aan terugdenk. Ik heb er al vaker een Legpuzzel aan gewijd, en dat is ook vandaag het geval… het zal zeker niet de laatste keer zijn. Er zijn nog zoveel mooie herinneringen…
Dus Puzzel met mij mee met Jigidi Puzzel 72
Puzzel ze en tot volgende week
Het Blog van Dag 15 staat hieronder. Ik heb wel het een en ander eruit geskipt, ander wordt het wat te lang…
Dag 15 Ages – Burgos 22 km. ( Woensdag 11-09-2019 )
Hoogteprofiel vandaag: 
Voordat ik weg ga… nog even onder het bed kijken of ik alles wel heb. Weer geen breakfast, dus weer een maaltijd reep naar binnen geschoven. Het is altijd beter dan niets en ik vind het prima, ik ben niet zo veeleisend…
Ik sta om 06:50 uur voor de deur, veels te vroeg natuurlijk. Een paar pelgrims vertrekken al met lampen, en ik voorzichtig er achter aan. Ik had er geen goed gevoel bij, en volgens mij liepen ze verkeerd. Dus stopte ik en ging terug naar de Albergue. Nu stond ik aan de voorkant, terwijl wij de Albergue aan de achterkant verlaten hadden. En daar zat de fout… nu had ik wel de pijlen. Het is maar 9 graden en er staat een kouden wind. Thuis verklaren ze mij voor gek, dat ik hier in een korte broek loop. Ik heb wel mijn windstopper en twee buffs onder mijn buff hoed, zodat ik geen kouwe oren krijg.
Ook vandaag stond er een behoorlijke klim op het rooster. Niet zo zeer moeilijk in stijging maar wel de ondergrond. Tjonge jonge… hier kon je dus echt niet lopen. Geen keien maar rotsen.
Er naast lag een akker, waar volgens mij de stenen groeide, er waren nieuwe in de maak. Hoe krijgen ze het bedacht… –
Het liep heel oncomfortabel, en toch wordt je ingehaald door pelgrims die er bijna overheen vliegen. Terwijl ik er met mijn stokken alles aan doe om overeind te blijven. Boven gekomen staat er een kruis, waar ook weer van alles door de pelgrim wordt achter gelaten. Het lijkt wel een kruistocht met eerst een pad door de Hof van Olijven…
Boven kom ik op een kaal plateau, weer zie ik een troosteloos gebeuren met die rollen prikkeldraad die volgens mij een militair terrein afbakenen.
Ik laat dit desolaat landschap maar gauw achter mij… Er volgt weer een afdaling, wat niet mijn ding is zoals Jullie weten, zeker niet als het een rotsig pad is. Beneden gekomen in een dorpje, is het tijd voor koffie, en bestel ik in een bar een koffie en een heerlijke bocadillo. Binnen brand de kachel en ik vind het zowaar veel te heet om daar te zitten, dus ga ik weer naar buiten en zoek daar een beschut plekje.
En hier kom ik Linda weer tegen. Zo gaat het eigenlijk de hele tijd. Je ontmoet onderweg andere pelgrims, je ziet ze een paar dagen niet, en dan ineens kruisen ze je pad weer. Het laatste stuk naar Burgos is saai te noemen, dat is algemeen bekend want het gaat door industrie gebied.
Maar vertelde Linda, er is een alternatieve route… we liepen al geruime tijd langs een autoweg, toen er op de weg een pijl voor rechtdoor, en een pijl naar links richting Castañares werd aan gegeven. Iedereen liep rechtdoor, en ik als enige linksaf. Een lang pad langs de zonnen bloemen.
En langs een kilometers lang hek van Aeropuerto de Burgos. De wind blaast guur terwijl het zonnetje is gaan schijnen. Het is heet met die windstopper aan, maar als ik hem uit wil doen, blaast het door mij heen. In Castañers maak ik toch nog een foutje, want ook hier schijnt de route zich te splitsen. Ik kies dus de verkeerde, grotendeels tot in Burgos langs een autoweg. Ik koos voor rechts , maar had ook hier links moeten gaan.
In Burgos slaap ik in Hostel Catedral Burgos, 200 meter van de Kathedraal. Een kamer met vijf stapelbedden, met lakens en een dekbed, en een eigen badkamer. Mijn buurvrouw Charlotte is een Australische en meteen is er een klik, meer dan een klik zelfs. Het is een bijzondere ontmoeting en wij besluiten om vanavond samen uit eten te gaan.
