Wandeling van afgelopen vrijdag 4 september…

In het Blog Nieuwe Wandelplannen…had ik het over een zelf bedachte grote wandeling in de Gemeente Oss, die alle dorpjes, stadjes en buurtschappen doet aandoet.

In juli liep ik etappe 1, en liep ik al vanuit Oss via Berghem, Koolwijk, Herpen en Keent naar Overlangel. Vandaag etappe 2 in weer of geen weer, want het is nogal onstuimig als ik thuis de deur in het slot trek. Maar ik ben ondertussen wel wat gewend, dus of het nu regent of niet maakt mij niet zoveel meer uit.

Eerst reis ik weer met de Buurtbus naar Overlangel, want daar ben ik de vorige keer gebleven. Vandaar gaat mijn route via Neerloon, Ravenstein, Huisseling, Deursen-Dennenburg, Neerlangel, Demen en Dieden met als eindpunt het Brabantse Haren.

Als ik in Overlangel uit de bus stap valt het alleszins mee met het weer, wat al snel veranderd als ik de bebouwde kom achter mij laat, en de wind vrij spel heeft. Mijn windstopper tevens regenjas blijft voorlopig in mijn tas. Met 20 graden is het mij al snel te warm, en de regen komt pas vanmiddag rond 14:00 uur is mij voorspeld. De stormband van mijn Tilley hat zet ik nog maar wat strakker, als mij deze bijna af vliegt.

Mijn tocht gaat wel veel over doorgaande wegen, maar als er mooie paden liggen heeft dat zeker mijn voorkeur, maar hier in de polder liggen ze niet voor het oprapen. Na 1,5 km kom ik in Neerloon en wandel eerst naar de kerk, gelegen vaak midden in het dorp maar hier ook aan de Maasdijk. Tegenover ligt de Loonse Schuur, maar voor een kopje koffie ben ik om 08:10 uur nog veels te vroeg.

Even wat foto’s voor het Groot Gemeente Oss archief, en dan gaat het weer verder. Tot aan Ravenstein kan ik nog over het pad, langs de doorgaande Maasdijk wandelen. Daarna is het behelpen want van Lith tot aan Ravenstein vinden er Dijkversterkingen plaats, en is het raadzaam eerst de website te raadplegen voordat je hier gaat wandelen of fietsen… waar ik dus pas later achter kom.

Als ik Ravenstein binnen kom zie ik inderdaad dat hier de Dijkversterkingen beginnen, en ik ook niet langs het Rondelen vestingwerk aan de Maasdijk kan wandelen. Het mooie van dit Rondeel is, dat het juist bij de Dijkverzwaringen van 1997 waren, dat deze rondelen zijn teruggevonden.

Ze maakten onderdeel uit van de verdedigingswerken en werden aangelegd in het begin van de 16e eeuw, van 1522-1526. De rondelen behoorden daarmee tot de vroegste verdedigingswerken van deze soort en werden gebouwd om de vesting weerbaar te maken voor het steeds krachtiger wordend geschut.

Klik op de foto voor een vergroting…

Ravenstein is zeker het bezoeken waard, en heb mijn route zo gepland dat ik langs mooie Bezienswaardigheden wandel.

Ook kom ik onderweg gedichten tegen die deel uitmaken van een Poëzieroute door Ravenstein van Stichting Cultuur Ravenstein. Het is de moeite waard om er even bij stil te staan, en dat is ook wat ik telkens weer doe. De eerste 4 in de slideshow zijn van dit jaar, de andere van 2023.

Maar ik moet verder want ik heb nog 16 kilometer voor de boeg. Als ik Ravenstein achter mij laat wandel ik nu eerst naar Huisseling. Hier bij de kerk vind ik een bankje waar ik geniet van mijn meegenomen boterham en een loeihete thee.

In Huisseling kan ik kiezen voor een wandelpad door een moerassig gebied, wat ik met droog weer zeker aanraad, maar ik houd vandaag mijn voeten liever droog. Daarom loop ik rechtdoor richting het station van Ravenstein. Niet om met de trein mee te gaan, maar om daar het spoor over te steken.

Aan de andere kant ligt een mooi smal pad waar ik vaak overheen wandel. Links staan er volgens mij sinds mensenheugenis al twee ezels, en ook nu wordt ik niet teleurgesteld. Er staan ook wilde hopplanten klaar om te plukken. Aan het eind van dit pad sla ik rechtsaf, en maak een doorsteek via het terrein van Klooster Soeterbeeck. Aan de achterzijde verlaat ik het terrein en kom uit op de dorpenweg.

En nu hup gaat het verder… op weg naar het volgende dorp Deursen-Dennenburg, die aan deze doorgaande Dorpenweg ligt. Ik loop mij al aardig in het zweet met mijn vest aan… maar aan uit doen denk ik niet. In de beschutting is het prima, maar daarbuiten waar die gemene wind windkracht 5 blaast, houd ik hem toch liever aan. Af en toe vallen er wel wat druppels, maar dat mag geen naam hebben.

Deursen-Dennenburg is nummer 4 van mijn wandeling. Ik wandel even naar de kerk voor een foto, maar veel belangrijker vind ik mijn bezoek aan de mooie kapel van Sint Rochus, waar ik al menig keer over gelezen heb. Het is werkelijk een mooie en drukbezochte kapel.

Vanaf hier wandel ik weer richting de Maasdijk, en gaat het over een mooi pad langs een boerderij… en op dit pad staat er een bord dat ik denk, dit is ook mooi… om in te slaan.

Deze Boerenland paden pad zijn soms niet goed te volgen is mijn ervaring, want waar loopt dat pad nu op die grote weide. En dan is het maar goed dat je een navigatie app bij je hebt, zodat je kunt zien welke richting je op moet.

Maar dit pad staat helemaal niet aangegeven, anders had ik het wel in mijn planning opgenomen, bij het maken van deze route. Maar gelukkig is het een recht toe recht aan pad, dat aan de andere kant uit komt, op een weg naar Neerlangel.

Neerlangel is een dorpje met maar 77 inwoners, wat ik nu wil aandoen. Ook dit dorp ligt onder aan de Maasdijk en daar staat de Sint Jan de Doperkerk, waar ik even een bezoekje aan wil brengen. Het kerkje kenmerkt zich door haar eenvoud van architectuur en interieur. Er worden allang geen reguliere erediensten meer gehouden, maar het is het hele jaar door open als plaats voor rust en gebed.

Vanaf hier ga ik de dijk weer volgen… niet het pad ernaast of het pad in de uiterwaarden, want ook hier wordt aan de dijkversterking gewerkt.

Het is maar goed dat ik af en toe kan besluiten om onder langs de dijk te wandelen, want regelmatig wordt ik voorbij gereden door werklui die stenen komen lossen. Dan loop ik hun voorbij, en even verderop rijden ze mij weer voorbij, en begint het liedje weer vooraan.

Eerst wandel ik door Demen en later door Dieden. Tussen deze twee dorpjes ga ik boven op de Maasdijk op een bankje zitten lunchen, maar waar ik vroeger vrij uitzicht op de Maas had, kijk ik nu tegen een aarden wal van de Dijkversterking.

Geen uitzicht, en daarbij gaan de eerste druppels al vallen… het is 11:47 uur, en dat is geen 14:00 uur zoals afgesproken. Het zet nog niet echt door die regen, maar je wordt er wel nat van en doet mij besluiten mijn regenjas maar aan te doen.

Het Romaans Kerkje van Sint Laurentius in Dieden behoord tot een van de oudste kerken van Brabant, en is al lang niet meer in gebruik. Het staat te koop zie ik op een bordje naast de kerk. Ik had graag even binnen gekeken maar jammer genoeg is het gesloten.

Vanaf hier loopt alles anders dan gepland, want ik had nog langs de molen willen lopen boven op de dijk, maar ook hier zijn er werkzaamheden aan de gang.

Regelmatig staan er dan ook Verbodsborden die aangeven dat je hier niet mag zijn. Toch loop ik zo’n straat in omdat ik auto’s daar in zie rijden. Had ik beter niet kunnen doen, want na 1,3 km staat er een heel groot hek. Links of rechtsom erlangs gaat echt niet lukken.

Er zit niets anders op dan dit hele stuk (wat Kortestraat heet) weer terug te lopen,  en onderweg te kijken of ik ergens een doorsteek kan maken. Maar er groeit alleen maar Mais, en nergens een pad waar ik langs af kan wandelen. Ik heb als motto… “Wie durft te verdwalen vind nieuwe wegen.” Maar hier kan ik niet verdwalen, of het zou in de mais moeten zijn. Ik moet helemaal terug naar Demen wandelen, en het opnieuw proberen via… hoe kan het ook anders, de Langestraat!

Ik moet nog 4 kilometer naar mijn eindpunt in het dorp Haren. Inmiddels worden de buien heviger, en heb ik er ook wel de Pee in, omdat het niet loopt zoals ik in gedachten had. Ik moet de Langestraat helemaal af wandelen, want ook verderop geeft een geel bord aan, dat ik niet rechtsaf kan naar mijn route.

Onderweg van Dieden naar Haren kom ik een immens groot klimpark tegen, waar zelfs nachtklimmen mogelijk is, Ik zie zelfs escapekisten liggen, wat dat dan ook mogen zijn. Het leid mijn aandacht in ieder geval weer even af op deze verder hele saaie weg.

De lucht begint steeds verder te betrekken… en als ik de bebouwde kom van Haren binnen wandel begint het te gieten. Ik heb het geluk dat er een huisje staat, waar geitenkaas en eieren verkocht worden. De deur staat open en ik vlucht naar binnen, om hier mijn regenbroek aan te doen. Nog even de regenhoes over mijn rugtas, en ga dan gauw weer op weg voor de laatste kilometer van deze zelfbedachte Grote Gemeente Oss wandeling.

Ik heb mijn route zo gepland, dat ik weer uitkom bij een Buurtbus bushalte, om zo weer terug naar Oss te kunnen reizen. Het is 13:10 uur als ik bij de bushalte arriveer aan de Grotestraat. De bus gaat 9 over het half uur, dus ik heb nog even tijd om naar de kerk en naar Klooster Betlehem te wandelen. Het is nu in gebruik als een Event lokatie, maar heeft een rijke geschiedenis.

En dan is het wachten op Buurtbus 296, die zorgt dat ik net voor 14:00 uur weer in Oss ben.

In Etappe 3 gaat het straks van Haren via Megen, Macharen, Oijen naar Lithoijen. Maar niet voordat ik de website van de Dijkversterkingen geraadpleegd heb.

Tot Etappe 3…