Het is 05:00 uur in de ochtend en ik ben klaar wakker. Mijn vogeltjes wekker loopt eigenlijk pas over een kwartier af. Ik heb een belangrijke afspraak op de planning staan… een afspraak met Maria. Voordat mijn vogeltjes beginnen te fluiten sluip ik de kamer uit om mijn spullen te pakken, mijn brood te smeren en een thermoskan met chocolademelk te vullen.

Het is nog stil in huis als ik mijn tas verder inpak, eigenlijk ook niet zo gek want wie staat er op dit tijdstip nu op. De hele week prachtig weer, nu twijfel ik of ik mijn regenjasje al vast aan moet doen.

Voor mijn afspraak met Maria wandel ik vanmorgen naar de Sint Jan in Den Bosch, een afstand van zo’n 22 km. Jaren geleden deed ik dat ook als voorbereiding op het wandelen van de 4Daagse, maar dan wandelde ik ook nog eens naar huis.

Vandaag een enkeltje… Gisteravond verrekte ik een spier in mijn rechterzij en dat voelt niet goed.

Om 05:50 uur trek ik de deur achter mij in het slot, mijn jas doe ik niet aan en mijn vest blijft thuis. Het is 50 tinten Grijs maar het is droog en 13 graden, heerlijk weer voor een T-shirt. Even mijn navigatie app aanzetten en dan ga ik op pad. Eigenlijk heb ik die navigatie helemaal niet nodig want ik weet welke kant ik op moet.

Ik kan maar moeilijk in mijn ritme komen en dan ben ik nog maar 200 meter onderweg, als ik dit bord tegenkom…

Een totale Body reset zou nu erg welkom zijn, maar misschien heb ik geluk en loop ik die pijnlijke spier er wel uit… En anders is er nog altijd een buurtbus waar ik gebruik van zou kunnen maken om verder naar Maria te reizen.

Vooralsnog blijf ik lekker lopen, en loop via een mooi pad parallel aan de Ruwaardsingel. Deze Singel is op het moment één grote bouwput, en van de 2×2 rijstroken is er maar 2×1 beschikbaar. Dit zijn ze er aan het doen… Werkzaamheden onder de grond

Aan het eind van deze Singel laat ik Oss zowat achter mij, en wandel door Gielekes woud naar Geffen.

Gisteren was ik bij de Dames van Camino Comfort. Ik had een Cobber Koelsjaal in bestelling en die was binnen… Een koelsjaal omdat ik er van overtuigd ben dat binnenkort de mussen van het dak vallen. En ik heb een nieuw base layer vest gekocht. Mijn oude aubergine kleurige uit 2018 was aan vervanging toe, en toen zag ik op hun website deze, en cyclaam is helemaal mijn kleurtje… dus die ging mee naar huis!!

De Dames vonden mij wat stil en vroegen of er iets met mij was. Nou nee niet echt, alleen wat druk met veelal belangrijke afspraken, die gewoon moeten gebeuren. Daardoor minder tijd voor andere  belangrijke zaken zoals vrije tijd om te wandelen. Dat schiet er een beetje bij in.

En daarom geniet ik nu met volle teugen. Vroeg op pad zo heerlijk, dat heb ik echt gemist. Er is gewoon niemand onderweg, zo spot ik onderweg naar Geffen… 1 fietser 1 konijn en een hond die zijn baasje uit laat. Heerlijk toch zo rustig!! Om 07: 00 uur pauzeer ik bij de molen van Geffen. Bij de rotonde staat een bankje en ik heb wel zin in een boterham.

En dan gaat het weer verder. Heel interessant is de weg die ik volg niet te noemen, en wat ik doe is niet veel meer dan huizen kijken… grote en kleine. Tuinen… mooi onderhouden en lelijke. Meer is het niet en dan ben ik al in Nuland. Links de Dorpstraat in en meteen weer rechts en wandel Nuland al weer uit. Zoals ik al zei linea recta gaat het verder…

Even twijfel ik of ik toch niet een stukje door het bos van het Waterschap zal wandelen, maar nee ik blijf bij hetgene wat ik gepland heb en wandel door. Tegenover het crematorium in Rosmalen, vind ik net als ik er aan toe ben, een bankje. Een van de dingen die ik tijdens een pauze altijd doe, is mijn powerbank aansluiten op mijn telefoon. Doordat ik tussentijds ook zit te schrijven verbruikt hij best wel wat stroom.

De schoenen gaan ook uit, en geniet ik van mijn meegenomen chocolademelk. Kitty heeft pas geleden een thermosfles gekocht bij de Lidl, en ik ben er super tevreden mee. Het blijft er uren warm in. Komoot zegt dat ik 150 meter verderop linksaf moet. Zo laat ik Rosmalen rechts liggen. Het is een welkome afwisseling dit pad wat “Rondom de St Jan” heet. Dat recht toe recht aan gebeuren ben ik nu wel beu.

Het is een mooi pad wat richting Maliskamp gaat. Voor mij allemaal bekend gebied, want diverse wandelingen van en naar Den Bosch gaan hier doorheen. Ik wandel langs de Golfclub van Landgoed Coudewater, en gaat het langs de Grote Wetering richting het Maxima kanaal.

Die steek ik over bij de sluis en zie dat de weg naar mij vernoemd is. Kijk dat is nog eens leuk.

Ik moet rechtdoor het pad langs de Wetering volgen, maar eerst neem ik weer even een pauze als ik een bankje zie. Zo dik zijn die niet gezaaid, en als je ze ziet moet je er van profiteren. En zo pauzeer ik telkens een vijftiental minuten voordat ik weer verder wandel.

De Grote Wetering mond uit in de ‘Berlicumse Plas’, maar als ik daar aan kom staat er een verbodsbord voor de wandelaar. Zo te zien kan ik alleen rechtsaf en dat is een eind om. Maar Ja wat moet dat moet. Ik maak er nog maar gauw een foto van en sla rechtsaf. Een vijftigtal meter verder kom ik een echtpaar tegen, en heb ik het over de weg die afgesloten is. Nee hoor je kan gewoon rechtdoor, iedereen doet het, het is voor een bever.

Als ik terugloop en het verboden pad in loop, zie ik dat er gewoon gewandeld en gefietst wordt. Het scheelt mij een hele hoop kilometers dat is zeker.

Aan het eind van dit pad loop ik onder het viaduct van de A2 door, en volg het riviertje de Aa tot in het centrum van Den Bosch. De ene keer op de rechter oever tot aan een brug, om dan aan de andere mijn weg te vervolgen op de linker oever. Er is genoeg te kijken hier want er wordt druk gevaren door de roeiers… 4 zonder stuurman/vrouw, dan weer met een stuurman/vrouw, een skiff en 2 zonder. Mooi om te zien en als ik niet wandelde vind ik dit ook wel een leuke hobby voor mij.

En vooral veel klaprozen, zoveel en zo mooi zag ik ze alleen nog maar op de Camino Madrid die ik vorig jaar rond deze tijd liep.

In de verte doemen in de grijze nevel de contouren van de Sint Jan op. Volgens mijn navigatie zou ik nog een stukje rechtdoor moeten over een pad langs de Aa, maar ik zie het niet, dus zoek ik een goed alternatief wat mij niet al teveel kilometers kost om dan uit te komen bij de Oude Watertoren. En als ik dan de Hinthamerstraat in wandel, weet ik dat het niet ver meer is. Ik schiet nog een plaatje bij het Jheronimus Bosch Art centrum en van de Binnendieze.

Via het Sint Janskerkhof wandel ik langs achterkant van de Sint Jan, om zo op de Parade uit te komen. Oei… Ik voel een hoge druk opkomen. Dat gaat niet goed als ik nu naar de Sint Jan ga, dus draai ik mijn plan om. Ik ga nu eerst naar het Hart van Brabant, en bestel een kopje koffie en loop gauw naar boven voor het toilet.

Als ik weer beneden ben wordt er gevraagd? “Mevrouw lust U er iets bij…” en ik had het niet willen doen, maar zeg meteen “doe maar een Bossche Bol”. O ik voel mij zo’n zwakkeling.

Had het niet willen doen omdat ik vanavond uit eten ga, en ik het toetje ook al niet kan weerstaan. Het leven is zwaar van een Bourgondische meid.. Ik weet het maar al te goed. Jij… jij loopt het er wel vanaf hoor ik maar al te vaak, maar zo werkt dat niet.

Maar hoe moet je dingen nu eten… Ik vond er dit filmpje over. Optie 2 en 3 vind ik de beste, maar ik at ze op The Indian way. Gaat ook goed maar zit je nog steeds met chocolade aan je vingers.

Tijdens het eten van mijn Bol, zie ik dat er flink gewerkt wordt op de Parade. Hier begint vanavond vier dagen lang ‘Jazz in Duketown’.

En dan is het tijd voor mijn afspraak met Maria. Ik doe mijn jasje aan want dat staat netter, en ook omdat mijn binnengaan wel eens geweigerd is omdat ik blote armen had. Het is druk binnen, niet zo vreemd als je weet dat het mei Mariamaand is, en Maria in het zonnetje wordt gezet.

Er staan honderden kaarsje in allerlei formaten te branden. Ik steek er ook eentje aan voor Maria, een Blog vriendin die op 10 augustus 90 jaar hoopt te worden. Lees het Blog Grutje vertelt… van haar, Het kaarsje wat ik opsteek brand niet alleen voor Grutje, er zoveel redenen meer om een kaarsje te branden…

Alleen al voor het nieuwe kabinet steek ik al een hele grote op… Maar ook een voor alle brandhaarden en onlusten in de wereld. Voor mijn dierbaren en voor mij zelf vele veilige wandel kilometers.

Na mijn bezoek aan Maria wandel ik door de Bossche binnenstad weer naar huis. Nou ja niet naar huis, want als ik straks weer thuis ben heb ik 25 km gewandeld en dat vind ik genoeg voor vandaag. Overal in de binnenstad worden er podiums opgebouwd, allemaal bedoeld voor de 50^e editie van Jazz in Duketown. Ik ben er al verschillende jaren naar toe geweest, maar ik sla het dit jaar een keertje over.

Als ik in Oss uit de trein stap schijnt de zon, geen druppel regen gehad. De pijnlijke spier heb ik er niet uit kunnen lopen maar heb het onderweg goed kunnen handelen. Straks maar de infrarood lamp er op en spierzalf hebben wij altijd wel in huis.

Om 12:20 uur roep ik 25 kilometer later… “Schat, ik ben weer thuis.”